ز پوچستان تو را راهی به عالم بالاست
که تنها مرکبش عشق است و
عشقش را نیز ز پوچی مطلق تو وام گرفته...
در این پوچ سرای پیچاپیچ و غرقه در هست نماها،
فقط کافیست که چیزی یا کسی را گم کنی...
اگر محدوده اش را نیک در یاد داری،
خوب می گردی تا بیابی....
وگرنه
در انبار کاه، سوزنی یافتن بسی دشوار است و
امید به یافتنش بسیار دور از باور...
امان از گم کردن یک شخص...
حال تو می مانی و وادی حیرانی...
تو می مانی و کهکشانی از ابعاد و دنیاها...
گشتن، دیگر مشکل تو نیست،
تو را شکلی دگر از جنسی دگر باید!
و تو را دیداری باید رخ دهد؛
فراتر از دیدارهایی که داشته ای!
آنگاه که شایسته ی بینایی گردی؛
این بار با دیده گانی الهی و لبریز از یقین!
#فرشته_سنگیان
