ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا ضامنی
محمدرضا ضامنینوشته‌هایی از متمم mrzameniseydani@gmail.com
محمدرضا ضامنی
محمدرضا ضامنی
خواندن ۲ دقیقه·۲ ماه پیش

سرزمین مادری

هر کس به حرفۀ خود بدهکار است و باید به بهبود آن کمک کند.

فرانسیس بیکن.

بنظرم اگر به حرفۀ خودمون به شکل بخشی از هویت خودمون نگاه کنیم، راحت‌تر می‌تونیم این جمله رو درک کنیم. دائما در تلاشیم تا یادگیری بیشتر و بهتری داشته باشیم. از این یادگیری انتظار نتیجه هم داریم. نتایج خوب هم منجر به این میشه که عزت نفس بهتر و بالاتر از قبل خودمون رو تجربه کنیم. این روحیه معمولا تا نفس آخر همراه‌مون می‌مونه. توی حرفه و شغل هم دقیقا همین صدق می‌کنه. باید هر روز به این فکر کنیم که هر محصول و هر اثری که از ما به دست مصرف‌کننده میرسه در واقع نشان‌دهنده هویت ماست و اثر انگشت ما روش هست. باید برای بهتر شدن و مفید بودنش تلاش کرد.برای نمونه بنظرم این عزیزانی که نام می‌برم روح تازه‌ای به حرفۀ خود دادند:

محمدرضا شجریان، همایون شجریان، چنگیز جلیلوند، سعید مظفری، علیرضا قربانی و محمد معتمدی.

البته که تعدادشان خیلی بیشتر از این اسامی هست.

________________________________________

زبان تنها سرزمین مادری ماست.

چسواف میووش

همیشه میهن و سرزمین مادری رو خیلی بیشتر از یه مرز سیاسی جغرافیایی نگاه کردم.

بنظرم هرجایی که گفتگو بدون خشونت و زورگویی و اعمال فشار و ارعاب جاری باشه میشه سرزمین مادری. فرقی نمی‌کنه کجا بدنیا بیایم و زبان‌مون چی باشه. حتی زبان بدن هم کفایت می‌کنه اگر درست درک بشه. تا زمانی که بتونیم گفتگو کنیم با هیچکس غریبه نیستیم و هیچ‌جا غربت نیست. گاهی ما زبان خودمون رو هم متوجه نمیشیم و با خودمون هم غریبیم. همین میشه که بعضی‌ها توی خونه خودشون هم غریبه‌اند چون یا زبان بقیه براش معنایی نداره یا زبان خودش برای اهالی نامفهومه.

امروز با خوندن این جمله زیبا یاد یکی از قطعات اجرا شده توسط همایون شجریان و محمد معتمدی در اپرای عروسکی مولانا افتادم و دوباره گوش کردم. پیشنهاد می‌کنم شما هم گوش کنید. این قطعه بنظرم انسان رو از بعد «من» و «همه چیز برای من» خارج می‌کنه.

تجربه ده دقیقه زندگی خارج از جو من و زمین، شاید حس و درسش ماندگار نباشه اما بشدت لذت‌بخش و دل‌نشینه.

کیستی تو؟

قطره‌ای از باده‌های آسمان

این جهان زندان و ما زندانیان
حفره کن زندان و خود را وارهان

کیستی تو؟

آدمی مخفی‌ست در زیر زبان
این زبان پرده است بر درگاه جان

کیستی تو؟

تیر پرّان بین و ناپیدا کمان
جان‌ها پیدا و پنهان جانِ جان

هم ناطق و خاموشم، هم لوح خموشانم
هم خونم و هم شیرم، هم طفلم و هم پیرم / ...

کیستم من؟ کیستم من؟ چیستم من؟

 

سرزمین مادریعزت نفستوسعه فردیمیهن
۱۰
۲
محمدرضا ضامنی
محمدرضا ضامنی
نوشته‌هایی از متمم mrzameniseydani@gmail.com
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید