"خودم"

خودم را در قسمت هایی از وجودم گم کرده ام...

مثل تکه هایی از یک پازل.

حالا به هزار و یک تکه ی شکسته تبدیل شده ام،که هر تکه اش را نمیدانم به کجای دلم بچسبانم.

یکی یکی تکه ها را جابه‌جا‌میکنم..

برای [دلم] برای [ذهنم]

ولی چیده نمیشوند.

حالا در تکاپوی خودم هستم..

خودم را بیشتر از همه دوست دارم و حالا "خود ِ واقعی" ام را پیدا نمیکنم

تکه هایی از "من" گم شده است

در شهر

در خیابان و کوچه ها

حتی در خانه ام.

و خودم را در جای جای وجودم،قصه ها و حرف های آدم ها میکشانم و

پیدا نمیکنم..

فقط "حس" میکنم

درد عمیق ش را.

و تکه هایی از من که گوشه گوشه پراکنده شده و دنبال ریسمانی برای وصل کردن "خودم" به "خودم" هستم♡