
ما با دستان خود رابطۀ بسیار مخصوص با تن خود برقرار میکنیم. در مواقع تنهایی دستان هر کس بهترین مونس او هستند و با لمس کردن سر و صورت و اتحاد دو دست در یکدیگر بمیزان زیادی از احساس تنهائی میکاهد. گوئی دست انسان یک موجود و انسان مستقل است و همچون دوست مهربان و بی توقع عمل میکند....
از کتاب مبانی خودشناسی عرفانی، فصل دوم، اثر استاد علی اکبر خانجانی
استاد خانجانی مولف بیش از 170 جلد کتاب بدیع می باشند که همگی آثارشان بصورت رایگان و صوتی و متنی در سایت زیر در دسترس می باشند:
#تنهایی #مواقع_تنهایی #در_تنهایی #دست_انسان