عجله، قوۀ گریز از مرکز خویشتن است و مرکز انسان، دل اوست که صبرگاه و آرامگاه اوست. عجله همان قوه ایست که در خلقت انسان بکار رفته تا آدمی را به جهان بیرون بکشاند تا جهان را دریابد و بشناسد و حاصلش را به خانۀ وجود و به مرکز و اصل باز گرداند یعنی به دل. نه اینکه در گل بماند و خانه گزیند. و عجله صفتی خاص انسان است و میتوان گفت که انسان، حیوان عجول است. اکثر مردم دیگر به خانه باز نمی گردند و اینست که قرآن میفرماید: « اکثر الناس رجعت نمی کنند.»
📗 کتاب قرآن السّاعه، عجله
✏️مؤلف : استاد علی اکبر خانجانی
📆 تاریخ تألیف : 1375 ه .ش
🔽برای دانلود این کتاب کلیک کنید. (https://www.khanjany.org/quranasaeh/)
