
" گاهی تو این قدر از دنیای اطرافت حتی اونهایی که
دوستشون داری خسته و ناراحت می شی که دوست
داری #کنج_تنهاییِ خاص خودت رو داشته باشی...
حتی اگر شده چند روزی خودت رو از چشم ها پنهون
کنی، بدون اینکه کسی حتی کوچکترین نشانی از تو
داشته باشه...!!
نشانیِ کنج تنهاییت رو به هیچ کس حتی تنها عشق
زندگیت نده؛ بگذار خلوت تنهاییت فقط برای خودت
بمونه . بدونه کنج تنهایی داری، اما نتونه پیداش کنه.
اگر هم به بهانه دل نگرانی بخواد بدونه، حرمتشو نگه
داره و هرگز وارد خلوتت نشه ...!!
کنج تنهایی هر کسی با دیگری فرق داره؛ یکی گوشه
تنگ و تاریک اتاقشه ، یکی توی کتابخونه شخصیشه،
دیگری در کارگاه سفالگریش و یکی هم زیباترین و
قشنگ ترین #خانه_آرزوها رو به دور از نگاه دیگران
برای خودش انتخاب می کنه.
کنج دلتنگی و تنهاییت رو زیبا و دوست داشتنی کن ؛
اون جوری که بوی #رویا بده ، بوی #عشق بده در عین
سادگی یا حتی بوی #زندگی ...
پس برای داشتنش برنامه ریزی کن. شکلش مهم نیست،
مهم اینه که بتونی بعد از چند روز خودتو بازیابی کنی
و برگردی و به ساختن ادامه بدی...
کنج تنهاییهاتون تا رهایی و تولدی دوباره سرشار از
#بوی_زندگی ... "
🖋 افسون شریفی(پژواک)
🗓 بامداد شنبه ۱۶تیرماه ۱۴۰۳