چند روز پیش که در در مورد عشق و هزینه فایده نوشته بودم با شمیم و مریم صحبت می کردم، شمیم گفت من یکی از چیزهای خیلی خوبی که توی دانشگاه یاد گرفتم بحث «هزینه فرصت» بود. راست میگه این مفهوم خیلی خیلی میتونه توی زندگی بهمون کمک کنه.
حالا هزینه فرصت چیه؟ هزینه فرصت از دست رفته به ازای انتخاب یک چیز. یعنی مثلا وقتی تو دو تا دانشگاه در دو شهر مختلف قبول میشی، و یکیش رو انتخاب میکنی و ثبت نام میکنی و این به معنی از دست رفتن فرصت رفتن به دانشگاه دیگه است.
اگه این مفهوم رو توی ذهنمون داشته باشیم به نظرم خیلی فشار کمتری رو در زندگی تجربه میکنیم. من این مورد رو به خصوص در مورد مهاجرت به کشور یا شهر دیگه میبینم.
وقتی شما تصمیم میگیرد مهاجرت کنید و از ایران برید، دارید برای انتخاب دیگه اتو که زندگی در ایران هست هزینه میدید. یعنی چی؟ یعنی هزینه انتخاب مهاجرت، دوری از خانواده و دوست هست، نا آشنا بودن با محیط جدید، فرهنگ متفاوت، تعطیل نبودن نوروز و کار کردن توی عید، اضافه کاری برای اینکه بتونی از پشت زندگیت بر بیای و با شهروند اون کشور رقابت کنی، یعنی بیماری و مرگ آشنایان در حالی که نمیتونید کنارشون باشید، یعنی احساس غربت و ...
اما خب وقتی هم تصمیم بگیری که در ایران بمونی داری برای مهاجرت نکردن هزینه میدی. یعنی دسترسی سخت تر به دنیای بین الملل، درآمد پایین، بی نظمی و ترافیک، ناتوانی در خرید یه سرویس پخش موزیک ساده، یعنی تحریم، یعنی فشار اقتصادی، یعنی تعدیل نیرو و نا امیدی به آینده، یعنی میتونی برای حتی یک هفته بعد خودت و کسب و کارت برنامه بریزی و ...
خواهرم ایران نیست، بعضی وقتها وقتی میبینه که ما همش سفر میریم و هفته ای چند بار دور هم پیش دوستامون جمع میشیم و خوش میگذرونیم، میگه حال میکنیدها!
آره واقعا حال میکنیم جات خالی آبجی :)
اما اینها هزینه فرصت انتخاب تو هست و نا امیدی و گیجی و اضطراب از ناتوانی در برنامه ریزی هم هزینه فرصت ما.
خواهرم همیشه به من میگه رفتن از ایران به معنی تموم شدن مشکلات و ورود به یه آرمان شهر نیست، فقط مشکلاتت عوض میشه، درست مثل انرژی، مشکلات از بین نمیرن، بلکه از حالتی به حالت دیگه تبدیل میشن!
راست میگه، برای همین دیگه سر رفتن و موندن سعی میکنم فکرم رو درگیر نکنم و به جاش از هر جا که درش هستم لذت ببرم.
برای همین به دوستاییمون که رفتن هم نگیم وای خوش به حالت رفتی اونجا الان با ۱۰ دلار میتونی اینجا شام لاکچری بخوری. همینطور به دوستایی که موندن نگیم وای خوش به حالت کنار دوست و خانواده ات هستی.
دنیا این شکلیه دیگه، چاره ای نیست، هر جا باشیم و در هر زمانی باشیم یه سری مشکلات خاص رو تجربه میکنیم.
راستی الان وقتی زمان رو گفتم این مسئله به افراد در دهه های مختلف هم صدق میکنه! انقدر نگی دهه شصت ها بدبخت بودن و دهه پنجاهی ها فلان بودن و دهه هفتاد و هشتاد فلان!
هر کدوم در دوره ای که هستیم با توجه به شرایط اون زمان سختی ها و مشکلات خودمون رو داشتیم. شاید نتونیم افرادی که هم نسل ما نیستند رو درک کنیم، اما این به معنی این نیست که اون ها خوشبخت تر یا بدبخت تر هستند.
در آخر هم بگم که وقتی در مورد هزینه فرصت بدونیم، دیگه کمتر حسرت میخوریم از چیزهایی که میتونستیم داشته باشیم و به هر دلیل در اون شرایط انتخابش نکردیم.
و شاید هم باعث بشه مسئولیت پذیر تر بشیم و مشکلات رو گردن دیگران نندازیم.
راستی شما چه هزینه فرصتی دادید در زندگیتون؟
