برای همهٔ بیمارانی که این روزها با درد، بیقراری، و ترس دستوپنجه نرم میکنن...
دعا میکنم که خداوند، با نوری که دیده نمیشه ولی حس میشه،
قلبهاشون رو آرام کنه،
بدنشون رو شفا بده،
و اطرافشون رو پر کنه از آدمهایی که بلد باشن بیصدا دوستشون داشته باشن.
برای اونهایی که اسمشون گفته نشده،
برای اونهایی که توی سکوت بیمارستانها خوابیدن،
برای اونهایی که فقط یه نفر براشون دعا میکنه...
خداوندا،
تو که صدای بیصداها رو میشنوی،
سلامتی رو برگردون،
و دلها رو روشن کن. 🕯🌿❤️🩹
گاهی فقط یه استیکر میفرستیم: ❤️🩹
نه چون واژه نداریم،
بلکه چون درد، خودش واژهست.
برای همهٔ بیمارانی که الان توی تختن،
با دستگاه، با سکوت، با چشمهایی که دنبال امید میگرده...
برای اونهایی که عزیز کسی هستن،
ولی اسمشون گفته نمیشه،
فقط یه جمله میشن: «برام دعا کن...»
ما دعا میکنیم.
نه با فریاد،
با شمع، با برگ، با دلقلوه، با استیکر ❤️🩹
خداوندا،
سلامتی رو برگردون،
نه فقط به بدنها،
به دلهایی که از ترس لرزیدن...
خدایا خودت به بزرگیت قسم میدم دعامون مستجاب کن به دل شکسته و زخمیمون مرحمتی کن آمین 🙏
و این دعا، تقدیم به کسیست که بینام ماند، ولی دلش پر از نور بود... برای مهسا خانم، که خودش یک دعاست.
Parsa
🎨Picture& Visual & editorial support: Microsoft Copilot , your poetic companion
!
