آدمهایی که مدت زیادی هست منو ندیدن، بعد از سلام احوال پرسی بلافاصله میگن:
"پروین چقدر تغییر کردی"
هیچکس حتی حدس نمیزنه دلیل این تغییر یوگا صورت باشه!
تقریباً دو سال هست که شروع کردم.
نه هر روز.
نه بدون وقفه.
حتی همون ماههایی هم که انجامش میدم، همیشه منظم نیستم.
اما انگار مهم نبوده که هر روز انجامش دادم یا نه، مهم این بوده که بعد از هر وقفه دوباره برگشتم.
دیشب که دوباره این جمله رو شنیدم، یه سوال تو ذهنم شکل گرفت.
همون لحظه با خودم گفتم چرا برای تغییر صورتم پذیرفتم که آروم، یواش یواش، ناقص اما پیوسته برم جلو، اما برای شروع کارم همیشه منتظر اون صبح جادویی بود؟
همون صبح کذایی که قراره شش صبح بیدار شم، ده ساعت متمرکز کار کنم و این روتین رو برای چند سال بیوقفه حفظ کنم تا بتونم شروع کنم؟
چرا روزی دو ساعت و چند روز در هفته نباشه؟
چرا آروم و پیوسته مثل یوگا صورت نباشه؟
بعد از سه سال هنوز اون صبح جادویی نیومده!
اما بیشتر از یک ماهه که دارم با کارم همونطوری رفتار میکنم که با یوگا صورت رفتار کردم.
آروم.
ناقص.
و هر بار که جا میمونم، دوباره برمیگردم.
شاید دو سال دیگه از جایی که ایستاده بودم شگفتزده بشم!
