کو انتها
سیاهی تا کجاست
این طعم شیرین به آبی تبدیل شده.
نه بیشتر نه کمتر
همان شب های تاریک
به همان شکل
نورت را درونم می بلعم
چه روشن
حالا چگونه بگذرم
از دلی روشن
چشمان براق
شب ها آبی شدند
چشمان کم عمق
