آینده رازیست در حجابِ گمان؛ افقی ناپیموده که هنوز ردِّ گامِ ما بر آن ننشسته است. نه توان در آغوش کشیدنش هست و نه مجال گریز از اندیشهاش؛ برزخیست میان بیم و امید، آنجا که رؤیا و حقیقت به نرمی با هم دیدار میکنند.
گاهش سرزمینی دور مینماید که نسخهی پختهترِ ما در آن ایستاده و با تبسمی آرام به امروز مینگرد؛ گویی نجوا میکند که لغزشها، اشکها و تردیدها همه خشتِ بنای فرداییاند که بدان خواهیم بالید.
آینده نه وعدهی سعادت مطلق است و نه سایهی بیم؛ میدانِ برخاستنِ دوباره است و بازشناسی خویشتن. من آن را ندیدهام، لیک ایمانی نهفته دارم که در امتداد این روزهای پرآشوب، آرامشی در انتظار است و لبخندی که خواهد گفت: «رنجِ راه، شایستهی رسیدن بود.»
شما اینده رو چجوری میبینید؟
اگه میتونید اینده رو فقط در ۵ کلمه توصیف کنید نه کمتر و نه بیشتر؟ اگه تونستی بنویسی حاتما بهم بگو
این چطوره
