ایده داری. قدرت را شناختی. توهم بلد بودنت را شکستی. راهنما را پیدا کردی.
حالا نوبت بامبو است.
حالا یاد بگیر مثل بامبو رشد کنی.
بامبو سالها زیر خاک ریشه میدواند.
کسی نمیبیندش.
کسی تشویقش نمیکند.
حتی بعضیها فکر میکنند اصلاً رشد نمیکند.
اما یکروز،
ناگهان در چند هفته چند متر قد میکشد.
همه میگویند:
«این از کجا پیداش شد؟»
تو هم همینطور رشد کن.
بیسر و صدا.
بینیاز از اعلام حضورِ هرروزه.
اگر از همان اول فریاد بزنی:
«من آمدهام»
معمولاً تبدیل میشوی به نسخهی دیگری از نقی معمولی؛
پر سر و صدا،
کمریشه،
و وابسته به تشویق.
پروموت کن،
اما در جای درست.
چلوگوشت را برای کسی بپز که طعمش را میفهمد.
بعد یک روز،
بدون خبر قبلی،
سبز میشوی.
و همانهایی که نمیدیدنت،
میپرسند:
«این کجا بود تا حالا؟»
