فرمولی که جدی گرفته نشد (و حالا وقت برگشتن به آن است)

این چند روزه یک نکته جالب برام پیش اومده.

فرض کنید p و q دو گزاره باشند. منظور از ترکیب عطفی p و q که به صورت

p ∧ q

نشان داده می‌شود، گزاره‌ای است مرکب که زمانی دارای ارزش درست است که هر دو گزاره p و q درست باشند.

ارزش درستی این گزاره طبق جدول زیر است:

مثال:

مثلاً اگر بگوییم: «هوا ابری» است  و «باران می‌بارد» این جمله تنها زمانی حقیقت دارد که هر دو شرط با هم برقرار باشند. اگر یکی باشد و دیگری نه، کل گزاره «نادرست» است.

حالا بیایید این فرمول را به دنیای واقعی بیاوریم:

فرض کنید:

 p = رضایت مشتری

q = رضایت کارمند

در دنیای کسب‌وکار، ما اغلب با یکی از این دو درگیر هستیم. یا تمام تمرکزمان روی مشتری است تا فروش بالا برود (و کارمند را فراموش می‌کنیم) یا تمام انرژی‌مان صرف رفاه کارمند می‌کنیم (و از نیاز مشتری غافل می‌مانیم).

اما طبق فرمول منطقی وضعیتِ کسب‌وکار شما تنها در یک حالت «درست» و پایدار است:

✅ رضایت مشتری رضایت کارمند

اگر یکی از این دو «نادرست» باشد، کل خروجی کسب‌وکار شما با بحران روبروست. مخصوصاً در روزهای پرتلاطم اقتصادی فعلی، که حاشیه خطا بسیار کم شده است، نمی‌توانیم یکی را فدای دیگری کنیم.

شاید وقت آن رسیده که به این فرمولِ ساده اما حیاتی برگردیم و یاد بگیریم که برای رسیدن به نتیجه‌ی «درست»، باید هر دو گزاره را با هم مدیریت کرد.

این یعنی باید حواست به هر دو باشه، نه فقط یکی.

شاید وقتشه به این فرمول برگردیم و حواسمون به هر دو باشه.