فودباله دیگه

از توییتر گرفته تا کانالای ذیقی تلگرام، این روزا خیلیا دارن میگن: این تیم ملی ایران نیست که داره تو جام جهانی بازی میکنه.

تصورش رو بکنید تو یه روز گرم تابستونی تعداد زیادی آدم نشستن دور هم. یکی داره لباشو جوری غنچه میکنه که پوست تخمه دقیقا بیوفته روی پارچه ای که رو زمین پهنه، یکی دیگه دستش تا آرنج تو بسته ی پفک رفته و یکی هم داره در یخچالو باز میکنه تا یه نوشیدنی خنک برداره. اینا در حالیه که همه این افراد زیر باد مطبوع کولر، کونا رو زدن زمین و دارن جلو تلوزیون فوتبال میبینن.

اگه سریال تدلاسو رو دیده باشید، تقریبا یه همچین صحنه ای رو معادل انگلیسیشو تو اون بار معروف شهر دیدین. جوون و پیر نشستن تو یه بار محلی و دارن ابجو هاشونو میخورن و با لهجه غلیظ بریتانیایی دارن به تد(مربی تیم محبوبشون) فحش میدن که تو هیچی از فوتبال سرت نمیشه جقی(واقعا به تد میگفتن جقی).

حالا خیلی اونور تر یه سری جوون دارن تو زمین فوتبال زیر افتاب یا بارون یا شایدم تو یه اب و هوای خیلی خوب فوتبال بازی میکنن. اونم جلو چشم کلی ادم.

یادمه یه بار که پرسپولیس با العین(اگه اشتباه نکنم) بازی داشت تو ورزشگاه ازادی، تو ورزشگاه بودم و به چشم دیدم که کلی آدم داد میزنن و فحشای خیلی بدی به مادر بیرانوند میدادن. حقیقتا من خودم اون لحظه دچار شرم نیابتی شدم چه برسه به بیرانوند.

تو این سال ها درباره خیلی از فوتبالیستا کلی حرفایی امده بیرون که خب از حق نگذریم خیلیاشون درست بودن. از "توله سگ قربونت برم" گفتن بیرانوند به سحر قریشی تا "آقا عادل من برای پول بازی نمیکنم" رامین رضایی. و البته که خیلی اتفاقای دیگه.

اینکه بازیکنان تیم ملی جمهوری اسلامی باید یه واکنشی نشون میدادن به اتفاقای اخیر کشور، کاملا درسته و میشه گفت وظیفه اجتماعیشون بوده. چه بسا که حتی بیشتر از وظیفه اجتماعی. چون توجه زیادی روشون هست و دنبال کنندگان زیادی دارن.

اما اگر یکم واقع بین باشیم، به نظرم باید این رو هم در نظر بگیریم که همه ی اونا به هرحال روزی آرزو داشتن که تو تیم ملی(جمهوری اسلامی) بازی کنن. اونم تو جام جهانی. شاید یه پله بالا تر از این ارزو میشه قهرمانی تو جام جهانی با تیم ملی.

حالا از شانس بد این افراد، این ادما تو خاورمیانه و ایران بدنیا امدن و کلی چالش سر راهشون هست. تو این بین یه عده مثل حامد لک که رو به دوربین یه شخصی برمیگرده رک میگه " خایشو داشتم حرفمو زدم، خایشو داری حرفتو بزن" و خیلی سریع از فوتبال کنار گذاشته میشه و یه عده هم میشن امثال مهدی ترابی ها.

من همیشه به خودم میگم اگر خواستم فوتبالیستای تیم ملی(جمهوری اسلامی) رو ک*کش جا*ش کنم، قبلش یکمم به این موضوع فکر کنم.

شاید نیاز باشه شما هم همین کارو کنید. یا حداقل با علم بر اینکه اون فوتبالیست الان همینجوری تو زمین تحت فشار هست، فحش بدید بهش. حداقل خودتون به این موضوع آگاه باشید.

شاید واقعا اون ها هم ته دلشون از این کشتار هایی که تو کشور رخ داده، حالشون خوب نباشه ولی به خاطر موقعیتشون نمیتونن حرفی بزنن و همینطور هم آگاه باشید که یه عده ایشون هم حکم سوپاپ رو دارن.

خلاصه که به قول فدایی، بازیچه نشو.

(خوشحال میشم نظرتون رو بگید)