آیا راضی میشن؟

شروین رادفر تو پادکست کادانس گفت تو اگه سعی کنی همرو راضی نگه داری، ادم عوضیی هستی.

از اولین باری که یک نفر منو خرد کرد و من فهمیدم که خرد شدم، چند سالی میگذره. من در اعماق وجودم اونارو بخشیدم. چون یاد گرفتم که گذر کنم، ببخشم و شاید در اصل فراموش کنم.

مدتیه که به این رسیدم که اگر بخوام همه رو راضی نگه دارم، خسته میشم و در ادامه عصبی. نه از اینکه دارم تلاش میکنم که همه رو راضی نگه دارم، بلکه از این عصبی میشم که نمیتونم همه رو راضی کنم.

یه روزی به خودم امدم و گفتم خب تا اینجای کار داشتی سعی میکردی ادمارو راضی نگه داری و خب اینشکلی گذشته زندگیت.

حالا بیا یه مدت به تخمتم نباشه که دیگران بابت رفتارات ازت شاکی میشن یا بهشون بر میخوره. البته که خب من همیشه حواسم هست که حد رو نگذرونم. اما نمیخوام دیگه به نفع احساسات دیگران عمل کنم.ناگفته نماند که خب دایره ی ادمای مهم از این قاعده مستثنی هستند.

اما پوینت این نوشته چیه؟ اول از همه اینکه من با نوشتن راحت ترم تا چیز دیگه. شاید برای شما هم جواب باشه.

پوینتش اینجاست که دست از راضی نگه داشتن ادما بردارید، چون هیچوقت نمیشه همه رو راضی کرد و تازه نه فقط به این هدف نمیرسید، بلکه خودتونم اذیت میکنید.