(متن بر اساس تجربه است و هیچ پایه و اساس علمی ندارد )
یه مقدمه چینی بکنم
دیدین در طول تاریخ هر زمان که انحصار رخ داد حالا در هر موضوعی ، ما شاهد بدبختی و افول روابط اجتماعی و در ابعاد بزرگ تر اقتصاد یک کشور بودیم ؟
چون جامعه من کوچیکه و دید من هم کوچیک ، میخوام این انحصار رو در یک گروه ده نفره بررسی کنم .
فرض کنید در یک گروه ده نفره هستید ، برای اینکه این گروه به بقای خودش ادامه بده نیاز به کنش بین افراد و روابط پیچیده بینشون داره .
ولی بعضی مواقع رخ میده که زنده بودن اون گروه فقط به یک نفر متصل میشه و اگر اون یک نفر نباشه روندی که اون گروه داره طی میکنه رو مختل میکنه
اینجا ممکنه یه سوال پیش بیاد و اون سوال رو مطرح نکرده ،جواب میدم
ببینین باید فرق بذاریم بین اینکه مثلاً شما در یک گروه با چی شناخته میشید (منظورم همون برند شخصی شماست)
با اینکه با همون ویژگی شناخته بشید و اون ویژگی ،فقط و فقط اون یک ویژگی باعث بشه که اون گروه پابرجا بمونه
نشانه هایی دیده میشه در صورتی که انحصار دست شماست :
تاکید زیاد بر بودن شما در گروه
تعریف های زیاد از کاری که داریم انجام میدین
شنیده شدن حرف هایی مثل : اگر تو نباشی اصن نمیشه با اگه نباشی صفا نداره
به نظرم یک گروه ، باید مثل یک سیستم باشه ، که خودبهخود عمل کنه و بره جلو (حالا این وسط مشکلی برای سیستم پیش آمد چندین نفر بازهم سعی بر درست کردنش دارن نه یک نفر )
ضربه هایی که به شما میتونه وارد بشه :
رودروایسی در برابر چندین نفر
تبدیل شدن لطف به وظیفه
حس عذاب وجدان سنگین
زیاد شدن نگرانی از بد عمل کردن
پس اگه همچین ویژگی هایی در یک گروه دیدین و به زنده بودن گروهتون اهمیت میدین ،
این همون موقع است که باید کمی فاصله بگیرین تا سیستم گروه دوباره خودش رو بازنویسی کنه ، تا بتونه بدون شما هم روند خودشو طی کنه .
در آخر بگم :
بهترین گروه ، گروهی است که نبود شما براش فرقی نمیکنه ولی بودن شما باعث افزایش شادی و خوشحالی اون گروه میشه
