انسان، دیگری

.
و به خویشتن،
در آینه‌ها می‌نگرم:
آیا من اویم؟

#محمود_درویش
ترجمه: #صالح_بوعذار
.

انسان بودن و انسان شدن، یک امکان است، بسته به شرایط درونی و بیرونی.
برای همین انسان در موقعیت تعریف می‌شود! گرچه انسان می‌تواند فراتر از موقعیت قرار گیرد و تعریف شود. امّا به یقین انسان آن‌چیزی نیست که شعارها و ایدیولوژی‌ها می‌گویند! بسیاری از مفاهیم در موقعیت رنگ می‌بازند!
اکنون شرایطی پیش آمده که زنده‌بودن خود تهمت است و جرم، و بوی توطئه و تبانی می‌دهد!
از سویی سرشت سوزناک هستی و انسان، تنهایی و خلأ‌های فلسفی و سیاهچاله‌های روحی است و این خلأ و تنهایی در سیستم‌های ایدلوژیک از نوع دیگری است، از فروپاشی بافت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی حاصل می‌شود و نه از گسترش فردیت و شکوفایی شخصیِ معطوف به آزادی و دموکراسی.
بنابراین در این سیستم که بواقع نماینده‌ی سایه‌ی توده‌هاست، مجالی برای «خود آینه‌سان» باقی نمی‌گذارد و هر کس دشمن خویش و دیگری‌ست و به قول ژاک دریدا
که تن را به مثابه «متن» می‌داند، این متن مسکوت گذاشته می‌شود و با نگاهی آمرانه دیکته و تقریر می‌‌گردد.
و این جاست که گزاره‌ی «من آیا اویم؟!» قد علم می‌کند و نیز این مفهوم که چه نسبتی میان «من» و «او» وجود دارد؟
.
#یادداشت‌ها
#صالح_یوعذار
#انسان
#خود_آینه‌سان
#دیگری
#رواداری