اندوهی‌ در روشنای ماه

"اندوهی در روشنای ماه"

ای بهارِ آینده از چشم‌هایش
ای قناری مسافر در روشنای ماه
به سوی او ببر مرا
چونان شعر عاشقانه‌ای
یا زخم خنجری.

آواره و زخمی‌ام
دوست می‌دارم باران را/ ناله‌ی موج‌های دور را
بیدار می‌شوم از عمیق خواب
تا بیندیشیم به زانوی زنی شیرین،
که به خوابش دیده‌ام شبی
و دمادم شراب بنوشم وُ شعر بسرایم.
به محبوبم،
-آن بانوی دهان‌مست و ابریشمین‌پای-
بگو بیمارم وُ مشتاق اویم
و بر دلم می‌بینم رد پاهایی!
.
#محمد_الماغوط
برگردان #صالح_بوعذار