گاهی زندگی، ما را آنقدر درگیر کار، نگرانی، مسئولیت و عجله میکند که سادهترین نسخه سلامتی را فراموش میکنیم؛ نسخهای که نه هزینهای دارد، نه نیازمند تجهیزات پیچیده است؛ فقط چند قدم میخواهد.
امروز، روز جهانی پیادهروی است؛ روزی برای بازگشت به خودمان.
اجازه بدهید بهجای نصیحت، پنج سؤال از خودمان بپرسیم:
۱. اگر برای همه چیز وقت دارم، چرا برای قلبی که بیوقفه برایم میتپد، چند دقیقه زمان ندارم؟
۲. اگر سلامتی را بزرگترین سرمایه زندگی میدانم، چرا مراقبت از آن در اولویت برنامه روزانهام نیست؟
۳. آیا وقت ندارم، یا هنوز تصمیم نگرفتهام که خودم هم مهم هستم؟
۴. پنج سال دیگر، دوست دارم از خود امروز چه تصویری ببینم؛ انسانی خسته و فرسوده، یا فردی که با قدمهای کوچک از سلامت خود محافظت کرد؟
۵. اگر پیادهروی میتواند خلقم را بهتر کند، ذهنم را آرامتر سازد و بدنم را نیرومندتر کند، چرا شروع کردن را به فردا موکول میکنم؟
پیادهروی فقط جابهجا شدن از نقطهای به نقطه دیگر نیست؛ گفتوگویی آرام میان ذهن و بدن است. فرصتی برای نفس کشیدن، دیدن آسمان، شنیدن صدای زندگی و یادآوری این حقیقت که ما سزاوار مراقبت از خود هستیم.
لازم نیست از فردا قهرمان شوید؛ کافی است امروز آغاز کنید. ده دقیقه، پانزده دقیقه، چند قدم بیشتر از دیروز. سلامت، محصول تصمیمهای کوچک اما مداوم است.
به یاد داشته باشیم:
هیچکس نمیتواند بهجای ما قدم بردارد.
هیچ روز مناسبی بهتر از امروز وجود ندارد.
و هیچ سرمایهای ارزشمندتر از تندرستی نیست.
شاید معجزه زندگی، در همان قدم اول پنهان شده باشد؛ قدمی که امروز برمیداریم تا فردایی سالمتر، شادابتر و امیدوارتر بسازیم.
بیایید از خودمان عقب نمانیم؛ کفشها را بپوشیم و به احترام زندگی، قدم برداریم.
«من باور دارم تغییرهای بزرگ، از قدمهای کوچک آغاز میشوند.»
قلم :
ثمین مشایخی
روایتگر ورزش و زندگی | نویسنده و پژوهشگر
