منو میبخشی؟ بابت همهی روزایی که پیش من نبودی ، تموم شبهایی که بدون من زنده نگه میداشتی ، بابت آهنگایی که من برات میفرستادم اما با یاد شخص دیگهای گوش میدادی. منو میبخشی بابت حرفایی که دلت میخواسته از من بشنوی اما بقیه به زبون آوردن. بابت لبخند هایی که روی صورتت میشستن ولی من دلیلشون نبودم ، بابت این که شخص دیگه ای موهاتو دور انگشتاش میپیچیده. آره تو حتما منو میبخشی اگه بدونی پشیمونم. واسه همه کلماتی که برای تو کنار هم گذاشتم اما قبل از این که بخونی مچاله کردم ، واسه تموم شبهایی که حالت بد بود و من نمیتونستم تحولی ایجاد کنم. میبخشی منو
ولی من نمیبخشمت. من هیچکسو نمیبخشم. حتی اگه بفهمم پشیمونی. حتی اگه هیچکس منو نبخشه. حتی اگه ببینم این تنفر فقط خودم رو بهم میریزه. بابت دفعاتی که باعث میشدی ندونم چه حسی دارم ، به چی تبدیل شدم ، چی میخوام ، حتی ندونم برای چی نفس میکشم نمیبخشمت. بابت چاییهایی که توی فکر تو سرد شدن ، بابت حرفایی که باید سر من داد میکشیدی اما ریختی توی خودت ، بابت وقتهایی که دستامو دراز میکردم تا تو بگیریش ولی تنها کاری که میکردی، پس زدنشون بود. نمیبخشمت بابت تک تک دفعاتی که باعث شدی دلم بخواد شخص دیگهای باشم ، بابت هر موقعی که باعث میشدی دلتنگ خودمون بشم. بابت تموم شبهایی که میخوابیدم تا شاید خوابتو ببینم ، تمام دفعاتی که حس میکردم یدکیم. نمیبخشمت بابت عذاب وجدانِ بیموردی که توی جونم مینداختی نمیبخشمت بابت هر دفعه که سعی کردم ازت بگذرم ولی بازم برگشتی. نمیبخشمت بابت شبهایی که بیدار میموندم تا اگه پیام دادی جوابتو بدم. حتی اگه من تو رو بخشیدم تو خودت رو نبخش.
من حتی خودمو هم نمیبخشم. هیچوقت خودم بابت این که زودتر عقب نکشیدم نمیبخشم ، بابت گوش دادن آهنگای مورد علاقم به یاد تو. بابت تمام دفعاتی که سعی میکردم فراموشت کنم در حالی که منتظرت بودم ، بابت به زبون آوردن چیزایی که میدونستم قراره پشیمونم کنی از گفتنش. بابت این که تو رو به همه، حتی خودم ترجیح دادم
بابت این که زودتر عقب نکشیدم.
