جهان برای همه آدمها در لحظه، یکسان تعریف نمیشه.
میدونی میخوام چی بگم؟
دقیقاً همونجایی که همه دارن از یک مشکل مشترک حرف میزنن، بازم خیلیها هستن که این حق اشتراک رو ندارن.
چه خوب که ندارن.
ولی کمتر کسی متوجه میشه.
این تنها حقیه که هیچکس دوست نداره با اون به اشتراک گذاشته بشه.
حق اجباری که حق نیست، اما حقیقت که هست.
وقتی پیرامونت رو مشکل گرفته
وقتی همه دارن از اون حرف میزنن، باور نکن.
باور نکن که همهچیز در تاریکی و بهت فرو رفته.
باور نکن که دیگه راهی نیست.
باور نکن که این تمام ماجراست.
همیشه یه جایی، دور یا نزدیک، کسی هست که هنوز داره ادامه میده
و هنوز با وجود خودش معنا میسازه.
میدونی میخوام چی بگم؟
باید فاصله گرفت
باید راه شنیدن زمزمههارو بست
چون جهان همیشه پر از نشانههای زنده بودنه