بعضی میگن اگه براندازی کار بدیه، پس چرا نسل قبلیِ ما به رهبری امام خمینی، حکومت قبلی رو براندازی کردن؟
اگه از این موضوع مهم که "چه کاری عقلانی و خداپسنده و چه عملی بیعقلی و شیطانی؟" بگذریم، چند سوال رو لازمه که پاسخ بدیم، مسائلی که تا معترضان اونها رو ندونن، محکومن به شکست و نبودن؛
به رهبریِ چهکسی؟
بهسوی چه نوع حکومتی؟
الگوی ما چهکسیه؟ آیا ما هم قادریم مثل انقلابیون ۴۲ تا ۵۷، اهل مطالعه، اهل انضباط و تبعیت از تشکیلات، اهل ایثار جان، اهلِ نخواستن برای خود، و بشدت اخلاقی باشیم؟
حجم تخریبمون چقدر خواهد بود؟ آیا ارزشش رو داره؟
آیا در برابر یک حکومتِ رو به افول قرار داریم یا یه حاکمیت رو به اقتدار؟
آیا کارنامهی این حکومت نسبت به قبلیها یا سایر حکومتهای فعلی، درست سنجیده شده؟
آیا شرایط بینالمللی و ژئوپلیتیک به سود کشور ماست؟ شرکای آیندهی کشور ما چه کشورهایی خواهند بود؟ آیا قابل اعتمادن؟
آیا ما، با توجه به پرسشهای فوق، میتونیم کشور رو به نتایج بهتری برسونیم؟
