تمرکز ندارم کتاب میخونم ولی نمیفهمم
ذهنم بسیار پُر شده
بعد از چند روز ساعت ها اخبار دنبال کردن دیگه بی حس شدم دیگه نگاه نمی کنم ترجیح میدم کتاب بخونم گور بابای سیاست
اصلا با اخبار خوندن و دیدن من مگه چیزی عوض میشه؟مگه آمریکا حمله میکنه؟
هرچیزی حدی داره ،روزی ۲تا نیم ساعت یا سه تا یک ربع کافیه
ولی تا وقتی خبری نیست و همش شده تکرار دیگه میشه اضافه کاری
این روزا همه همش از کشته ها حرف میزنن و گریه میکنن
منم ناراحت شدم اون اوایل بغض کردم گریه کردم ولی نه اینکه بعد از ۳هفته گریه کنم
انگار مُد شده بین همه افسردگی بگیرن و گریه کنن
نمیدونم مردم چشونه
گریه هاتونو تو این سه هفته میکردین تو خفا میکردین
چرا تو باشگاه یا جلو بقیه گریه میکنید ؟حتما باید جایی و یا جوری به بقیه نشون بدین شما هم روی این موج سوارین؟
این شعاف این دیده شدن تو چشم بقیه ،اینا باعث شده این باشه وضعیت مردم جامعه ایران
همینا مارو عقب انداخته
انقد که از بخاطر حرف بقیه و قضاوت بقیه زندگی میکنیم
کاش یاد بگیریم لحظه ای بتونیم جسارت خود بودن به خرج بدیم
زندگی خیلی کوتاه تر از اون فیلمیه که ما میسازیم در صورتی که نقش اولشم خودمونیم
تماشاچی هم خودمونیم
ماها تو نقشمون غرق شدیم با ماسکایی که به صورتمون زدیم یکی شدیم
کاش این روزا یادمون بیوفته مهم تر از همون هموطنی که براش اشک میریزی خود تویی
خودمونو زنده به گور کردیم و سر قبر دیگری اشک میریزیم
