متن طنز

میگن هر نفسی را دو نعمته دم فرو دادن و بر امدنش

پس اگه اینجوریه ادمای سیگاری باید دائم در ذکر خدا باشن

ما با توجه به موقعیت هامون خدارو شکر میکنیم

شایدم با توجه به وسعت دلمون

سپاس گذاری میتونه واجب باشه یا دلخواه

ولی تو کشور ما بر عکس کشورای دیگه

هر چی زحمت میکشی کمتر از کار ت تقدیر به عمل میاد

یکی به وسیله ورزش ستایش میشه یکی به خاطر هنر

وبعضی تو سایر هیته ها

ولی برخی دیگر که مثل موش هایی کثیف

از پسمانده دیگران استفاده میکنن.

که اصطلاح مودبانه اش انجام پاچه خواریه

کنایه ها هم بعضی وقتا نوعی تعریفن

مثال: فلانی چقدر خوب اختلاص کرد و خون مردم رو مکید

کنایه ای به شکل ستایش هست

ولی ادمای مهم که نقش کلیدی در کمک به جهان دارن

هیچوقت مزه ستوده شدن واقعی رو نچشیدن

وبعد از مرگشون فهمیدن چه اثری رو دنیا گذاشتن

مثل اینکه ماه بیشتر از خورشید ستایش میشه

در صورتی که نور ماه از خورشیده و فقط سیاره است

ستودن اگه به جا باشه

باعث پیشرفت و احساس خوب در فکر و روح ادم میشه

ستایش بی جا باعث جلا دادن روح نمیشه

بلکه روحو مثل فلزی زنگ زده واز کار افتاده میکنه

که تبعاتش اعتماد به نفس کاذب وگم شدن از راه اصلیه