یادم میاد یه زمانی توی این مملکت زندگی مردم طور دیگه ای بود . خیلی ها خرج زندگی روزمره خودشون رو درمیاوردن و وقتی از بابت زندگی و مخارج خیالشون راحت میشد یه پس اندازی هم برای سفر و زیارت و قبر و کارهای مربوط به کفن و دفن و مراسم ختم کنار میگذاشتن . از اون شرایط مدتها گذشته و حالا شرایط اقتصادی و فشارهای ناشی از اون اجازه زندگی کردن به شیوه ای که باید رو حداقل از مردم متوسط جامعه هم گرفته! چه برسه به قشر ضعیف . به قولی مردم دیگه نون ندارن بخورن ، آدمی هم که می میره از همه قید و بندهای زندگی رها میشه و اگر پیش از رفتنش فکری برای خودش نکرده باشه این اطرافیان هستن که باید بعد از مرگش به فکر باشن و جور اون درگذشته ر و بکشن. داشتم به این قضیه فکر میکردم که مردن هم هزینه های خودش رو داره و به نوعی مرگ کم هزینه تر از زندگی نیست!
میگن میت رو زمین نمی مونه ، ولی ظاهرا علی الحساب از طرف مسئولان محترم مربوطه تدابیری اندیشیده شده که در راستای روی زمین موندن هرچه تمام تر میت مذکور هست. همه چی گرون میشه و هزینه قبر و کفن و دفن و تهیه ملزومات و گرفتن محلی برای مراسم ترحیم و ختم هم همه با هم افزایش پیدا میکنن ! حالا اگر کسی ساکن شهری مثل تهران باشه هم که این پروسه از صدور گواهی فوت شروع میشه و میره الی آخر. توی این اوضاع و احوالی که هشتم گرو نهمه اگر یهویی مرگ اومد سراغم چی میشه ! آدم با آورده شدن اسم مرگ ناخودآگاه میگه دور از جون ولی همتون خوب میدونید که مرگ و سفر به دیار باقی از رگ گردن بهمون نزدیک تره ! ( توی همون قسمتی که پدرم دفن شده سمت راستش خانمی رو دفن کردن که فقط سی سالش بوده و سمت چپش هم یه پسر بیست ساله .) پس اگه وقت رفتن باشه نمیشه ازش جلوگیری کرد . راستش من از مردن نمیترسم ، از این میترسم که نکنه نتونم شرایط بعد از مرگم رو با هزینه های جاریش فراهم کنم و یه دفعه برم و تمام هزینه هام بیفته روی دوش دیگران ! و البته با توجه به شرایط فعلیم به طعنه به خودم میگم : یه وقت نمیری ، پول نداریم. بعد از خودم نگاهم می افته به اطرافیان و خانواده هاشون . این که آیا دیگران فکری برای این قضیه کردن یا این فقط من هستم که به این موضوع به عنوان دغدغه نگاه میکنم ؟
پ.ن: ببخشید اگه با این مطلب اوقاتتون رو تلخ کردم یا آزرده خاطر شدید ولی لازم دونستم یادآوری کنم و شاید با این مطلب به خودم یه تلنگری زده باشم
پ.ن 2 : قصد داشتم این مطلب رو با گوشی منتشر کنم ولی واقعا اذیت شدم و طبق روال گذشته با رایانه گذاشتم.
پ.ن 3 : عمرتون پایدار و سرشار از عزت و برکت
