نمیدونم باهام هم عقیده این یا نه، ولی به نظرم، خیلی بدبختی های ما از اونجا شروع شد که حرمت کلمات شکسته شد. هر کلمه ای، فارغ از کاربرد ما، یه حرمتی هم داره. یه حرمتی که مثل مرز های اون کلمه میمونه. اون مرز ها، هر تعریفی که تو این کلمه نگنجه رو طرد میکنن و هر تعریفی که مطابق باشه رو جذب میکنن. یکی از این کلمات، که بسیار بسیار بسیار باز ارزشه و ارجمند، کلمه ی عشقه. کلمه ی عشق، بسیار کلمه ی بزرگ و مقدسیه و البته سخت!چرا سخت؟ چون تعیین حرمت این کلمه یکم پیچیده ست(یکم که...)
حالا..
یه عده آدم(بهتره بگیم شیاطینی در قالب انسان یا بی خردانی جسم دار!)میان یه برنامه ی مسخره ای میسازن(حیف ریال به ریال بودجه ای که خرجش شده!)به نام عشق!!!ابدی!!!!. عشق؟؟ابدی؟؟
عشق، مقدسه!
عشق یه کلمه ی با حرمته!
عشق ارزشمنده آزادی بخشه روح دهنده ست جانآفرینه توش وفاداری هست اعتماد هست علم و آگاهی هست!
این اسمش عشقه؟؟؟
کی کلمات ما انقد بی ارزش شده؟؟؟؟
تو برنامه ای که از اول تا آخرش،کثافت و خیانت و رذالت و حسادت می باره کجاش به عشق ربط داره؟؟؟
من یه پیشنهاد بهتری دارم و اونم اینه که اسمشو بزاریم ننگ ابدی!
چون، این حجم از جاهلیت و بی خردی و نفهمی، فقط در زمانه ی ما که مدعی هستیم: قرن بیست و یکه!!!علم پیشرفت کرده!!و از این جملات مثلا روشنفکرانه!!واقعا ننگه! ننگه برای تمامی بشریت تمامی انسان ها که انقدر بی تفاوت شدن نسبت به چیزهایی که می بینن و می شنون که یه آدم جرئت می کنه انقد صریح و وقیحانه بیاد و این حرمت رو بشکنه!
نمیدونم چرا زمانه ی ما اینطوری شده که حرمت ها به راحتی شکسته میشن و وقاحت به راحتی تبلیغ میشه و انگار نه انگار که بشر امروزی، باید با این حجم از رشد تکنولوژی و پیشرفت، به یه درجه ای از آگاهی رسیده باشه که طرد کنه این محتواهای سخیف و کثیف رو، به جایی رسیده که نه تنها طرد نمیکنه، بلکه تبلیغ هم میکنه!!!
دفعه ی بعد که کسی گفت ما تو قرن بیست و یکیم، میگم بله عزیز!ما تو قرن جولان جاهلیت مدرن هستیم!
