در دهه گذشته، صنعت طراحی گرافیک شاهد یک واگرایی تکنولوژیک عمیق بوده است. از یک سو، کمپانی ادوبی (Adobe) با معرفی ویژگیهای مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) مانند "Neural Filters" و "Sky Replacement"، مرزهای خلاقیت دیجیتال را گسترش داده است. از سوی دیگر، الزامات سختافزاری برای اجرای روان این ویژگیها به صورت تصاعدی افزایش یافته است. برای طراحان گرافیکی که با سیستمهای قدیمیتر، به ویژه رایانههای شخصی مجهز به ۸ گیگابایت حافظه رم (RAM) کار میکنند، این پیشرفت نرمافزاری به یک کابوس عملیاتی تبدیل شده است. پدیدهای که تحت عنوان "لگ براش" (Brush Lag) شناخته میشود، تنها یک مزاحمت جزئی نیست؛ بلکه گلوگاه اصلی بهرهوری است که جریان کاری خلاقانه را مختل میکند.
این گزارش جامع، با اتخاذ رویکردی مهندسی، به بررسی ریشههای فنی این افت عملکرد میپردازد. برخلاف توصیههای متداول که صرفاً بر ارتقای سختافزاری تمرکز دارند، این پژوهش بر پتانسیلهای نهفته در مدیریت منابع نرمافزاری، به ویژه دستکاری "اولویت پردازنده" (CPU Priority) تمرکز دارد. ما نشان خواهیم داد که چگونه ابزارهای اتوماسیون مانند WinPerf و پروفایل "Work Booster" آن، میتوانند با تغییر دائمی پارامترهای رجیستری، عملکرد فتوشاپ را در سیستمهای محدود احیا کنند.
فتوشاپ مدرن بر پایه تعامل پیچیده بین CPU، GPU و RAM بنا شده است. در یک سیستم با ۸ گیگابایت رم، سیستمعامل ویندوز ۱۰ به تنهایی بخش قابل توجهی از حافظه را اشغال میکند. سرویسهای پسزمینه و مرورگرها بخش دیگری از حافظه را میبلعند. در نتیجه، فتوشاپ ممکن است تنها به ۳ تا ۴ گیگابایت حافظه فیزیکی دسترسی داشته باشد. زمانی که حجم فایل پروژه از این مقدار فراتر رود، فتوشاپ مجبور به استفاده از "Scratch Disk" میشود که بسیار کندتر از رم است.
لگ براش نتیجه زنجیرهای از گلوگاههاست. وقتی کاربر قلم نوری را حرکت میدهد، پردازنده باید مسیر حرکت را محاسبه کرده و پیکسلهای جدید را تولید کند. در سیستمهای ضعیف، اگر پردازنده مشغول پردازش سرویسهای پسزمینه ویندوز باشد، رشته (Thread) مربوط به فتوشاپ در صف انتظار قرار میگیرد. این توقف کوتاه باعث میشود خط رسم شده از حرکت دست عقب بماند.
ویندوز از یک سیستم زمانبندی پیشگیرانه (Preemptive) استفاده میکند. زمان پردازنده به برشهای زمانی کوچکی تقسیم میشود و سیستمعامل تصمیم میگیرد کدام برنامه اجرا شود. به طور پیشفرض، فتوشاپ با اولویت Normal اجرا میشود. در سیستمهای ۸ گیگابایتی که پردازنده تحت فشار است، این برابری اولویت باعث میشود که فتوشاپ مجبور باشد برای دریافت سیکلهای پردازشی با دهها سرویس دیگر رقابت کند. نتیجه این رقابت، تاخیر در پاسخگویی است.
بسیاری از کاربران با تغییر اولویت در Task Manager آشنا هستند. با تنظیم اولویت روی High، میتوان عملکرد را بهبود بخشید. اما مشکل اساسی این روش، "فرار بودن" آن است. به محض اینکه کاربر فتوشاپ را میبندد یا ویندوز را ریستارت میکند، تنظیمات از بین رفته و فتوشاپ مجدداً با اولویت Normal راه اندازی میشود.
برای غلبه بر مشکل عدم ماندگاری، از ویژگی Image File Execution Options در رجیستری استفاده میکنیم. این ویژگی به ما اجازه میدهد پارامترهای اجرایی خاصی را به یک فایل .exe تزریق کنیم. با ایجاد کلید PerfOptions و تنظیم مقدار CpuPriorityClass، ما رفتار پیشفرض ویندوز را بازنویسی میکنیم. این تغییر دائمی است و نیازی به اجرای نرمافزار جانبی در پسزمینه ندارد.
برای کاربران عادی، ویرایش دستی رجیستری میتواند دشوار باشد. ابزارهایی مانند WinPerf (بهویژه نسخههای بهینهساز ایرانی یا اسکریپتهای مشابه) با قابلیت "Work Booster" این فرآیند را خودکار میکنند. این ابزارها با یک کلیک، اولویت CPU را برای فتوشاپ و سایر نرمافزارهای ادوبی روی High قفل کرده و سرویسهای غیرضروری ویندوز را هنگام کار غیرفعال میکنند.
کلیدهای Win + R را بزنید و regedit را تایپ کنید.
به مسیر زیر بروید: HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows NT\CurrentVersion\Image File Execution Options
یک کلید جدید با نام Photoshop.exe بسازید.
درون آن، کلیدی با نام PerfOptions بسازید.
یک مقدار DWORD (32-bit) با نام CpuPriorityClass ایجاد کرده و مقدار آن را 3 (معادل High) قرار دهید.
کد زیر را در نوتپد کپی کرده و با نام boost.bat ذخیره و اجرا کنید:
علاوه بر اولویت CPU، تنظیمات زیر حیاتی هستند:
مدیریت حافظه: در تنظیمات Performance فتوشاپ، مقدار History States را به ۲۰ کاهش دهید.
تنظیمات اسکرچ دیسک: حتماً از یک SSD به عنوان درایو اسکرچ استفاده کنید.
تنظیمات براش: گزینه Smoothing را برای کاهش لگ براش در سیستمهای ضعیف غیرفعال کنید.
