گودبای پارتی

"فرقی نمی‌کند دلت با رفتن باشد یا ماندن ، وقتی جایی برای تو نباشد باید بروی..."

این پست خداحافظی و تقدیم میکنم به هموطنای عزیزم که تو این سه ماه خیلی اذیت شدن و مجبور شدن از واتسپ و تلگرام و اینستا ، رو بیارن به برنامه های بیخود ایتا و روبیکا و شاد و غیره خخ

بازگشت اینترنت بین المللی رو بعد از گذشت سه ماه پر از حادثه و ماجرا به همتون تبریک میگم .

البته به غیر از کسایی که نت پرو خریده بودن.

نمیدونم بگم چه حسی دارم

اولا اینکه بعد سه ماه تونستم به تلگرام وصل بشم و آخرین چتا و پیام های کانالمو ببینم یه حس غم انگیزی داشتم.

و از طرفی احساس خاصی هم نداشتم . انگار چیز خاصی اتفاق نیوفتاده و یجورایی به این زندگی عادت کردم .

من دوماه اول هیچ اپ ایرانی نداشتم ، ماه آخر هم دیگه چون از دوست و فامیل بی خبر بودم گفتم نصب کنم ببینم حال بقیه چطوره و چیکار میکنن .

تا اینکه

با ویرگول آشنا شدم .میخواستم حالا که دیگه تلگرام نیس رمانمو اینجا پست کنم و ادامش بدم .

اینجا برام متفاوت تر بود. نوشتن رمانم اینجا برام جذاب تر و قشنگ تر بود چون اینجا مال خوندن و نوشتنه و هر کسی که میاد ویرگول اهل خوندنه .

آدمای با سواد، آدمای باشعور ،آدمای تحصیل کرده و فهمیده، شاعر، نویسنده، اینجا ممکنه خیلیا رمان منو خونده باشن حالا یا خوششون اومده یا نیومده اما همین که میدونستم چه آدمای خفن و با سوادی اینجا میان و رمان منو لایک میکنن و میخونن برام کلی فرق می‌کرد و لذت بخش بود .

خیلی به ویرگول عادت کردم . قصد ندارم ترکش کنم به نظرم آدم باید چیزی که شروع کرده رو تا آخرش بره

تا ببینم چی پیش میاد .

بیایید پس خداحافظی کنیم

البته با ویرگول نه ، توی ویرگول هنوزم به نوشتن داستان های زیباتون شعر های با احساس و قشنگتون ادامه بدید .

من تا بحال نتونستم پست های بقیه رو با دقت و خوب بخونم اما سرسری که نگاه میکنم خیلی قشنگ می‌نویسید.

پس

خداحافظ ایتا

خداحافظ روبیکا

خداحافظ بله

امروز یه جمله ی خنده دار خوندم نوشته بود

" دیشب بله برون بود

همه از بله رفتن بیرون"

توی مغزم فقط یه آهنگ پلی میشه امروز

بای بای ما رفتیم بای بای ما رفتیم

دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه

جز آرزوی موفقیت برای همتون

خدانگهدار ....

1405/3/6