باید بگویم این کتاب یکی از کتاب هایی است که مرا به شدت بهت زده کرد. طوری که بعد از تمام کردن آن نمیتوانستم برای این رمان ژانر معینی در نظر بگیرم، نمی دانم می شود نام ژانرش را فرا پزشکی گذاشت یا چه اما هر چه که بود با تمام کتاب هایی که تا کنون خوانده ام فرقی اساسی داشت.
همه شخصیت های اصلی ای که در کتاب ها دنبال می کنیم یک فرد است، یا بهتر است بگویم یک انسان است، اما در اینجا چنین چیزی وجود ندارد. شما دارید دنیا را از نگاه یک سگ نگاه می کنید. سگی که در میانه داستان شخصیتی متفاوت پیدا می کند به گونه که دیگر شما توانایی شنیدن داستان از زبان او را دیگر نخواهید داشت چرا که داستان از جایی به بعد وارد دنیایی مرموز، متفاوت، غیر منطقی و دور از ذهن می شود. درست است که در جاهایی از داستان، لحظه ای، از واکنش کسی که خود را پولیگراف پولیگرافوویچ شاریکوف می ماند خنده ام گرفته باشد؛ اما هیچ جای دنیا نمی توانید با خود پیش بینی کنید که اگر سگتان روزی خرد و رفتار انسانی پیدا کند و با شما به گفتگو بپردازد چه به شما خواهد گفت یا چه کاری انجام خواهد داد.
این کتاب به نوبه خودش می تواند پندی برای خود داشته باشد اما همه افراد که برای پند گرفتن کتاب نمی خوانند.
ولی با همه این ها ما یاد می گیریم که گاها کاری که قرار است انجام دهیم چه عواقب بزرگی داشته باشد و بی گدار به آب زدن بیشتر از آن که فکر کنیم ممکن است خطرناک باشد. چه برسد به آن که بخواهیم در مخلوقیت خدا دست ببریم؛ یا حتی شاید به فکر این بیافتید حیوانات و جاندارانی که اطرافتان هستند اگر زبان باز کنند چگونه ممکن است زندگیتان را به آلودگی بکشانند. حتی فکرش هم آدم را میترساند.
برای من به شخصه دیدن این کتاب به شکل یک فیلم می توانست حدت و شدت زیادی از هیجان را به دنبال داشته باشد اما ناراحت کننده است که ایده به این جذابی فقط در یک کتاب به جا مانده . برای همین به جرعت می توانم بگویم فیلمنامه خوبی از آن در خواهد آمد.
برای سخن آخر هم اگر می خواهید شگفتی متفاوتی از ذهن یک نویسنده بخوانید در خواندن این کتاب درنگ نکنید.
درست است که نمی توان جایگاه بزرگی برای این کتاب در نظر گرفت و آن قدر ها هم کتاب خفنی در رده ادبیات روسی نیست ولی خواندن آن هم خالی از لطف نیست.
