ویرگول
ورودثبت نام
یاد بگیرش
یاد بگیرشتمامی آموزش های حوزه دیجیتال که برای تولید محتوا و پیشرفت کسب و کارتان به آن نیاز دارید.
یاد بگیرش
یاد بگیرش
خواندن ۱۲ دقیقه·۵ ماه پیش

اختلال اضطراب چیست؟

اختلالات اضطرابی

اختلالات اضطرابی گروهی از بیماری‌های روانی هستند که باعث ترس، وحشت و سایر علائمی می‌شوند که با موقعیت تناسب ندارند. انواع مختلفی از جمله اختلال اضطراب فراگیر، فوبیاهای خاص و اختلال اضطراب اجتماعی وجود دارد. درمان مؤثر است و معمولاً شامل دارو و روان‌درمانی (گفتاردرمانی) می‌شود.

اختلال اضطراب چیست؟

اختلال اضطراب نوعی بیماری روانی است . اگر اختلال اضطراب دارید، ممکن است به چیزها و موقعیت‌های خاص با ترس و وحشت واکنش نشان دهید. همچنین ممکن است علائم جسمی اضطراب مانند تپش قلب و تعریق را تجربه کنید.
داشتن مقداری اضطراب طبیعی است. اگر مجبور باشید با مشکلی در محل کار روبرو شوید، به مصاحبه بروید، در آزمونی شرکت کنید یا تصمیم مهمی بگیرید، ممکن است احساس اضطراب یا عصبی بودن کنید. مقداری اضطراب حتی می‌تواند مفید باشد – به ما کمک می‌کند تا موقعیت‌های خطرناک را تشخیص دهیم و توجه خود را متمرکز کنیم تا در امان بمانیم.

 

 

اما اختلال اضطراب فراتر از نگرانی و ترس خفیفی است که ممکن است هر از گاهی احساس کنید. اختلال اضطراب زمانی اتفاق می‌افتد که:

• اضطراب مانع از عملکرد صحیح شما می‌شود.
• واکنش‌های شما اغلب با موقعیت‌ها متناسب نیست (واکنش‌های افراطی).
• شما نمی‌توانید واکنش‌های خود را به موقعیت‌ها کنترل کنید.
کودکان، نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند اختلالات اضطرابی را تجربه کنند. زنان تقریباً دو برابر مردان احتمال ابتلا به آن را دارند.
اختلالات اضطرابی می‌توانند گذراندن روز را دشوار کنند. خوشبختانه، چندین درمان مؤثر برای این شرایط وجود دارد.
انواع اختلالات اضطرابی
طبق راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ( DSM-5 ) انجمن روانپزشکی آمریکا، انواع مختلفی از اختلالات اضطرابی وجود دارد . این راهنمای مرجع استاندارد برای تشخیص بیماری‌های سلامت روان است.

 

انواع اختلالات اضطرابی عبارتند از:

• اختلال اضطراب فراگیر (GAD) : این بیماری باعث ترس، نگرانی و احساس مداوم غرق شدن در مشکلات می‌شود. این اختلال با نگرانی بیش از حد، مکرر و غیرواقعی در مورد چیزهای روزمره، مانند مسئولیت‌های شغلی، سلامتی یا کارهای روزمره مشخص می‌شود.
• آگورافوبیا : این وضعیت باعث ترس شدید از غرق شدن در موقعیت‌های خاص یا ناتوانی در فرار یا دریافت کمک می‌شود. افراد مبتلا به آگورافوبیا اغلب از مکان‌های جدید و موقعیت‌های ناآشنا، مانند مناطق بزرگ و باز یا فضاهای بسته، جمعیت و مکان‌های خارج از خانه خود اجتناب می‌کنند.
• اختلال هراس : این بیماری شامل حملات هراس غیرمنتظره متعدد است. یکی از ویژگی‌های اصلی این بیماری این است که حملات معمولاً بدون هشدار اتفاق می‌افتند و به دلیل سلامت روان یا بیماری جسمی دیگری نیستند. برخی از افراد مبتلا به اختلال هراس، آگورافوبیا نیز دارند.
• فوبیاهای خاص : فوبیا زمانی است که چیزی باعث احساس ترس یا اضطراب شدید در شما می‌شود که به طور مداوم و به طور چشمگیری زندگی شما را مختل می‌کند. صدها نوع مختلف فوبیا وجود دارد و تقریباً برای همه آنها یک تشخیص وجود دارد: فوبیای خاص. فقط یک فوبیا، آگورافوبیا، یک تشخیص متمایز است.
• اختلال اضطراب اجتماعی : این وضعیت (که قبلاً با نام هراس اجتماعی شناخته می‌شد) زمانی اتفاق می‌افتد که شما ترس شدید و مداومی از قضاوت منفی و/یا مورد توجه دیگران قرار گرفتن را تجربه می‌کنید.
• اختلال اضطراب جدایی : این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که هنگام جدایی از یکی از عزیزان، مانند مراقب اصلی، احساس اضطراب بیش از حد می‌کنید. در حالی که اضطراب جدایی در نوزادان و کودکان نوپا یک مرحله طبیعی از رشد است ، اختلال اضطراب جدایی می‌تواند کودکان و بزرگسالان را تحت تأثیر قرار دهد.
• لالی انتخابی : این وضعیت زمانی اتفاق می‌افتد که شما در موقعیت‌های خاص به دلیل ترس یا اضطراب صحبت نمی‌کنید. این اختلال معمولاً کودکان خردسال را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما می‌تواند نوجوانان و بزرگسالان را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
سایر بیماری‌های روانی ویژگی‌های مشترکی با اختلالات اضطرابی دارند. این اختلالات شامل اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اختلال استرس حاد و اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) می‌شوند. اما انجمن روانپزشکی آمریکا آنها را به عنوان بیماری‌های مجزا و نه اختلالات اضطرابی طبقه‌بندی می‌کند.

 

 

اختلالات اضطرابی چقدر شایع هستند؟

اختلالات اضطرابی از جمله شایع‌ترین بیماری‌های روانی هستند:

• فوبیاهای خاص تا ۱۲٪ از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
• اختلال اضطراب اجتماعی حدود ۷ درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• اختلال اضطراب فراگیر حدود ۳ درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• آگورافوبیا تا ۱.۷ درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• اختلال اضطراب جدایی حدود ۴٪ از کودکان، ۱.۶٪ از نوجوانان و تا ۱.۹٪ از بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• اختلال لالی انتخابی، نادرترین اختلال اضطرابی است که بین ۰.۴۷ تا ۰.۷۶ درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
علائم و علل

 

علائم اختلالات اضطرابی چیست؟

علائم اختلالات اضطرابی بسته به نوع آن متفاوت است.
علائم روانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
• احساس وحشت، ترس، وحشت و ناراحتی.
• احساس عصبانیت یا تحریک‌پذیری.
• افکار وسواسی و غیرقابل کنترل.
• مشکل در تمرکز.

 

علائم فیزیکی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بی قراری.
• تپش قلب .
• تنگی نفس .
• تنش عضلانی.
• دست‌های سرد یا عرق کرده.
• خشکی دهان .
• حالت تهوع .
• بی‌حسی یا سوزن سوزن شدن در دست‌ها یا پاها.
• مشکل در به خواب رفتن یا در خواب ماندن ( بی‌خوابی ).

اگر مرتباً این علائم را تجربه می‌کنید، صحبت با متخصص سلامت روان بسیار مهم است.
.همین الان با ما تماس بگیرید

 

چه چیزی باعث اختلالات اضطرابی می‌شود؟

مانند سایر انواع بیماری‌های روانی، محققان دقیقاً نمی‌دانند چه چیزی باعث اختلالات اضطرابی می‌شود. اما آنها فکر می‌کنند ترکیبی از عوامل در این امر نقش دارند:

 

• عدم تعادل شیمیایی : چندین انتقال‌دهنده عصبی و هورمون در اضطراب نقش دارند، از جمله نوراپی نفرین ، سروتونین ، دوپامین و گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) . عدم تعادل در این مواد شیمیایی می‌تواند به اختلال اضطراب منجر شود.
• تغییرات مغزی : بخشی از مغز شما به نام آمیگدال نقش مهمی در مدیریت ترس و اضطراب دارد. مطالعات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی در پاسخ به نشانه‌های اضطراب، فعالیت آمیگدال بیشتری نشان می‌دهند.
• ژنتیک : اختلالات اضطرابی معمولاً در خانواده‌های بیولوژیکی ارثی هستند. این نشان می‌دهد که ژنتیک ممکن است نقشی داشته باشد. اگر یکی از بستگان درجه یک (والدین بیولوژیکی یا خواهر و برادر) شما به اختلال اضطراب مبتلا باشد، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن باشید.
• عوامل محیطی : استرس شدید یا طولانی مدت می‌تواند تعادل انتقال‌دهنده‌های عصبی که خلق و خوی شما را کنترل می‌کنند، تغییر دهد. تجربه استرس زیاد در مدت زمان طولانی می‌تواند به اختلال اضطراب کمک کند. تجربه یک رویداد آسیب‌زا نیز می‌تواند باعث اختلالات اضطرابی شود.

 

 


تشخیص و آزمایش‌ها

اختلالات اضطرابی چگونه تشخیص داده می‌شوند؟

اگر شما یا فرزندتان علائم اختلال اضطراب را تجربه می‌کنید، به یک ارائه دهنده خدمات درمانی پزشک یا روانشناس مراجعه کنید. آنها با یک ارزیابی پزشکی و یا روانشناسی شروع می‌کنند. آنها یک معاینه فیزیکی و یا مصاحبه تشخیصی بالینی انجام می‌دهند و در مورد سابقه پزشکی، هر دارویی که مصرف می‌کنید و اینکه آیا هر یک از اعضای خانواده شما به اختلال اضطراب مبتلا بوده‌اند یا خیر، سوال می‌کنند.

هیچ آزمایش خون یا اسکن تصویربرداری وجود ندارد که بتواند اختلالات اضطرابی را تشخیص دهد. اما پزشک شما ممکن است برخی از این آزمایش‌ها را برای رد کردن بیماری‌های جسمی که ممکن است باعث علائم شما شوند، مانند پرکاری تیروئید ، انجام دهد. اگر علت جسمی زمینه‌ای وجود نداشته باشد، پزشک شما ممکن است شما را به یک متخصص سلامت روان ارجاع دهد.

یکی از روشهای تشخیص اضطراب گرفتن نقشه مغزی یا QEEG است
یک متخصص سلامت روان، مانند روانشناس یا روانپزشک ، مصاحبه یا نظرسنجی انجام می‌دهد و در مورد علائم، عادات خواب و سایر رفتارهای شما سؤالاتی می‌پرسد. آنها از معیارهای DSM-5 انجمن روانپزشکی آمریکا برای تشخیص اختلالات اضطرابی استفاده می‌کنند.

 

به طور معمول، پزشک تشخیص را بر اساس موارد زیر انجام می‌دهد:

• علائم گزارش شده شما، از جمله شدت و مدت زمان آنها.
• بحث در مورد اینکه چگونه علائم در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می‌کنند.
• مشاهده‌ی نگرش و رفتار شما توسط ارائه‌دهنده‌ی خدمات درمانی.

 

مدیریت و درمان

اختلالات اضطرابی چگونه درمان می‌شوند؟

اختلال اضطراب مانند هر بیماری دیگری نیاز به درمان دارد. شما نمی‌توانید آن را به طور ارادی از بین ببرید. این موضوع به انضباط شخصی یا نگرش مربوط نمی‌شود. محققان در چند دهه گذشته پیشرفت‌های زیادی در درمان بیماری‌های روانی داشته‌اند. ارائه دهنده خدمات درمانی شما یک برنامه درمانی متناسب با شما تنظیم خواهد کرد. برنامه شما ممکن است شامل ترکیبی از دارو و روان درمانی (گفتار درمانی) , و یا نوروفیدبک باشد.یکی از روشهای درمانی استفاده از عینک های واقعیت مجازی VR است.

 مقاله کامل رو میتونی توی سایت مرکز مشاوره مهر سعادت آباد بخونی: MEHRCC.ORG

دارو برای اختلالات اضطرابی

داروها نمی‌توانند اختلال اضطراب را درمان کنند. اما می‌توانند علائم را بهبود بخشیده و به شما کمک کنند تا عملکرد بهتری داشته باشید. داروهای

اختلالات اضطرابی اغلب شامل موارد زیر هستند:

• داروهای ضد افسردگی : اگرچه این داروها عمدتاً افسردگی را درمان می‌کنند ، اما می‌توانند به اختلالات اضطرابی نیز کمک کنند. آنها نحوه استفاده مغز از مواد شیمیایی خاص را برای بهبود خلق و خو و کاهش استرس تنظیم می‌کنند. داروهای ضد افسردگی ممکن است مدتی طول بکشد تا اثر کنند، بنابراین سعی کنید صبور باشید. SSRIها و SNRIها انواع داروهای ضد افسردگی مورد استفاده برای اضطراب هستند. داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای گزینه دیگری هستند، اما عوارض جانبی بیشتری ایجاد می‌کنند.

• بنزودیازپین‌ها : این دسته از داروها ممکن است اضطراب، وحشت و نگرانی شما را کاهش دهند. آنها به سرعت اثر می‌کنند، اما ممکن است نسبت به آنها تحمل ایجاد کنید. آنها همچنین پتانسیل اعتیادآوری دارند، بنابراین باید آنها را با احتیاط مصرف کنید. پزشک شما ممکن است برای کوتاه مدت بنزودیازپین تجویز کند و سپس به تدریج مصرف آن را قطع کند. بنزودیازپین‌هایی که می‌توانند به درمان اختلالات اضطرابی کمک کنند عبارتند از آلپرازولام ، کلونازپام ، دیازپام و لورازپام .

• مسدودکننده‌های بتا : این داروها می‌توانند به کاهش برخی از علائم جسمی اختلالات اضطرابی، مانند ضربان قلب سریع، لرزش و رعشه کمک کنند. آن‌ها جنبه‌های روانی اختلالات اضطرابی را درمان نمی‌کنند.
ارائه دهنده خدمات درمانی شما با شما همکاری خواهد کرد تا ترکیب و دوز مناسب دارو را پیدا کند. بدون مشورت با پزشک، دوز را تغییر ندهید یا مصرف داروها را قطع نکنید. آنها شما را تحت نظر خواهند داشت تا مطمئن شوند که داروها بدون ایجاد عوارض جانبی منفی، مؤثر هستند.

 

روان‌درمانی برای اختلالات اضطرابی

«روان‌درمانی» که به آن گفتگو درمانی نیز گفته می‌شود، اصطلاحی است برای انواع تکنیک‌های درمانی که هدفشان کمک به شما در شناسایی و تغییر احساسات، افکار و رفتارهای ناسالم است. یک روانشناس، با شما در مورد استراتژی‌هایی صحبت می‌کند تا به شما در درک بهتر و مدیریت اختلال اضطراب کمک کند. این رویکردها عبارتند از:

 

• درمان شناختی رفتاری (CBT) : این رایج‌ترین نوع روان‌درمانی برای کمک به مدیریت اختلالات اضطرابی است. CBT در درمان اضطراب روانشناس به شما می‌آموزد که الگوهای فکری و رفتارهایی را که منجر به احساسات آزاردهنده می‌شوند، تشخیص داده و شناسایی کنید. سپس روی تغییر افکار و واکنش‌های خود به موقعیت‌های محرک کار می‌کنید.

• مواجهه درمانی : این نوعی درمان است که در آن یک روانشناس، محیطی امن را برای شما ایجاد می‌کند تا شما را در معرض ترس‌هایتان قرار دهد. ترس‌ها ممکن است شامل چیزها، موقعیت‌ها و/یا فعالیت‌ها باشند. مواجهه درمانی به شما نشان می‌دهد که قادر به مقابله با ترس‌هایتان هستید. یاد خواهید گرفت که باورهای جدید و واقع‌بینانه‌تری را به چیزهایی که از آنها می‌ترسید، پیوند دهید.و با تجربه ترس راحت‌تر خواهید شد.

 

چشم‌انداز / پیش‌آگهی

پیش آگهی برای افراد مبتلا به اختلالات اضطرابی چیست؟

اختلالات اضطرابی درمان نشده می‌توانند منجر به عوارض جدی شوند، از جمله:

• مشکل در موقعیت‌های اجتماعی و کاهش کیفیت زندگی.
• اختلالات مصرف مواد ، از جمله اختلال مصرف الکل .
• اختلال افسردگی اساسی .
• خودکشی (در موارد اضطراب شدید).

اضطراب مداوم همچنین خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی مانند حمله قلبی را افزایش می‌دهد .
به همین دلیل است که اگر اختلال اضطراب دارید، درخواست کمک بسیار مهم است. استفاده از روشهای مناسب درمان مؤثر است. درمان مناسب می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی، روابط و بهره‌وری شما کمک کند. همچنین می‌تواند از سلامت کلی شما پشتیبانی کند.

 مقاله کامل رو میتونی توی سایت مرکز مشاوره مهر سعادت آباد بخونی: MEHRCC.ORG


پیشگیری

آیا می‌توانم از ابتلا به اختلال اضطراب جلوگیری کنم؟

در حال حاضر، هیچ راه شناخته‌شده‌ای برای پیشگیری از اختلالات اضطرابی وجود ندارد. اما می‌توانید بسیاری از مشکلات مرتبط را با درمان کاهش دهید. درخواست کمک به محض بروز علائم می‌تواند به کاهش اختلال در زندگی شما کمک کند.

 

اگر اختلال اضطراب داشته باشم، چگونه می‌توانم از خودم مراقبت کنم؟

گذشته از درخواست کمک و درمان پزشکی و روان درمانی حرفه‌ای، راهکارهای خاصی می‌توانند به شما در مدیریت اختلال اضطراب کمک کنند و درمان را مؤثرتر سازند. این راهکارها عبارتند از:

• مدیریت استرس : استرس مزمن یا شدید، اختلالات اضطرابی را بدتر می‌کند. تکنیک‌های مدیریت استرس، مانند مدیتیشن ، تمرینات تنفسی ، ذهن آگاهی و ورزش منظم را بررسی کنید.
• گروه‌های حمایتی : شرکت در یک گروه حمایتی برای افراد مبتلا به اضطراب – حضوری یا آنلاین – می‌تواند فرصت‌هایی را برای ارتباط با دیگران، به اشتراک گذاشتن تجربیات و یادگیری استراتژی‌های مختلف مقابله فراهم کند.
• آموزش : کسب اطلاعات بیشتر در مورد وضعیت خود و آموزش عزیزان می‌تواند به شما و آنها کمک کند تا وضعیت را بهتر درک کرده و از شما حمایت کنند.
• محدود کردن یا اجتناب از کافئین : کافئین می‌تواند علائم جسمی اضطراب را بدتر کند. اگر نگران میزان مصرف کافئین خود هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

ارائه دهنده خدمات درمانی شما، شریک شما در مراقبت از شماست. اگر احساس می‌کنید که درمان اختلال اضطراب مؤثر نیست یا در مورد داروهای خود سؤالی دارید، با ارائه دهنده خدمات درمانی خود تماس بگیرید. با هم می‌توانید بفهمید که چگونه می‌توانید به بهترین شکل ممکن به جلو حرکت کنید.

 

توصیه ای از مرکز مشاوره مهر

لازم نیست با نگرانی و ترس مداوم زندگی کنید. اگر علائم اختلال اضطراب را مشاهده کردید، با یک روانشناس صحبت کنید. بهتر است در اسرع وقت تشخیص داده شده و درمان شوید. انجام این کار می‌تواند مشکلاتی را که اختلالات اضطرابی می‌توانند ایجاد کنند، محدود کند. اغلب، ترکیبی از داروها و مشاوره برای اضطراب می‌تواند به شما کمک کند تا بهترین احساس را داشته باشید.

مراقبت در مرکز مشاوره مهر

مقاله کامل رو میتونی توی سایت مرکز مشاوره مهر سعادت آباد بخونی: MEHRCC.ORG

اختلالات اضطرابی می‌توانند از بسیاری جهات بر زندگی شما تأثیر بگذارند. متخصصان سلامت روان مرکز مشاوره مهر می‌توانند به شما در مدیریت اضطراب کمک کنند تا دوباره کنترل اوضاع را به دست بگیرید.

اختلال اضطرابروانشناسی
۲
۳
یاد بگیرش
یاد بگیرش
تمامی آموزش های حوزه دیجیتال که برای تولید محتوا و پیشرفت کسب و کارتان به آن نیاز دارید.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید