نامردی زمانه!
به نظرم بهترین چیزی که این فضاها داره اینکه شما نمیدونید این کسی که داره انقدر پر از اندوه از زندگی و مشکلاتش مینویسه کیه؟
به عنوان مثال منی که این چندروزه از زمین و زمان بریدم توی اوایل دوران نوجوانی فکر کردم عشق توی هرسنی قابل چشیدنه دل دادم به یک پسر و بوممممم بعد 4 سال ادعای عاشقی تهش یکی بهتر اومد و خب نو که اومد به بازار کهنه میشه دل آزار...
اون تایم هایی رو که بین کلاس های مفرحم براش خالی میکردم و از خوندن دروس راهنمایی شونه خالی میکردم که بیشتر باهاش باشم الان فهمیدم که نه دوستش نداشتم شاید وابسته اش بودم یا شاید هم مغزم قلبم رو به قتل رسونده نمیدونم!
یا حتی شما نمیدونید که من یک دانش آموز پر از دغدغه و اضطراب در چه خانواده ای هستم یا همین دو دقیقه پیش کسی به قصد کشتن داشت با سرعت میومد به سمتم!
حتی این رو هم نمیدونید که من فردا دوز سوم واکسن هاری دارم چون عاشق حیواناتم و گربه ی کوچولوی تازه واردمون بهم عادت نداشت و موقع بغل کردن چنگی نرم بر دست های من زد! اما اینو من و بابام از مامانم مخفی کردیم و خودمون دوتایی رفتیم مرکز بهداشت با بابایی که همیشه ترس دکتر رفتن بچه هاشو داره!
یا شما میدونید که درسته شهر و استان ما امن ترین جا بود در تایم جنگ و درسته ترکش موشک به خونه امون نخورد اما ترکش خیلی اتفاقات بر اعصاب و روح روانمون خورد؟!
شما اینها رو نمیدونید هیچ چیز رو درمورد هیچکس نمیدونید و خیلی راحت و آسوده فقط ابراز غم، افسوس میکنید اما در پایان به کتف چپ این مطالب رو راهنمایی میکنید!
یا شاید هم بگید خب به ما چه؟ در است به هیچ کدام از شما ربطی نداره تنها اهمیتش این است که من از شر این همه اعصاب خوردی راحت بشوم!
