
فکر کنید که در مسیری دورافتاده ماشین ندارید و میخواهید به شهر بعدی برسید. ماشینها رد میشوند و کسی توجه نمیکند. بالاخره تصمیم میگیرید روی یک مقوا که کنار جاده پیدا کردهاید چیزی بنویسید که توجه رانندگان را جلب کند. تیترنویسی درست اینجا بهدردتان میخورد. شما چه می نویسید؟
«بومهن»، یا «برای شب یلدا، بومهن»
به نظرتان توجه رانندگان به دومی بیشتر جلب میشود. تاثیر تیترنویسی خوب همین قدر واضح است. محتوایی که عنوان درستی ندارد به احتمال زیاد اصلا خوانده نمیشود.
در این مقاله از رمز و راز مهم تیترنویسی برایتان میگویم.
لینک مقاله در لینکدین:
https://b2n.ir/813075
برای کی مینویسید؟
وقتی گوگل میکنیم در ظرف چندثانیه صدهاهزار محتوا پیدا میشود و جلوی چشمان مان باز میشود. بر اساس اینکه شما چه میخواهید، در چه حال و هوایی هستید، چه سن و سالی دارید محتوای مختلفی برایتان اهمیت مییابند. تیترهای مختلف در صفحهی گوگل، جلوی شما میرقصند و برای خوانده شدن مبارزه میکنند.
قدم اول برای داشتن تیتر خوب، شناختن مخاطب هدف محتواست. اگر برای جلب توجه نوجوانان مینویسید باید از فضای زندگی آنها آگاه باشید. چه انیمیشنهایی ترند هستند، چه بازیهایی در پی اس فور بازی میکنند، چه اپلیکیشنی برای آنها جذاب است. در این باره یاد محتوای معرفی ساندویچی به نام هیولابیکن باماهاس افتادم که هم اسم زیبایی داشت و هم مخاطبش نوجوانان و جوانان بود. پس ما این عنوان را در راهبرد برای معرفی این ساندویچ نوشتیم: «چگونه هیولابیکن خود را رام کنید؟»
وقتی دنیای مخاطب را بشناسیم، ذهنش را قاپیدهایم. به قول نویسنده کتاب ایده عالی مستدام یا Made to Stick باید جوری بنویسیم که بچسبد و به قول ما نفتی شود. پس قبل از چسباندن تیتر در دل و ذهن مخاطب باید نفس عمیقی بکشید و وارد دنیای او شوید.
