هِی مینویسمو هِی پاک میکنم....

اینروزا دچارم به :هِی مینویسمو هِی پاک میکنم...

شاید شما هم دچارش شده باشید ،یا در حالِ حاضر دچارش هستید.

مطالب زیاد ،دردها زیاد ،حرف ها زیاد ....

درباره ی هر کدومشون مینویسم ،اما به یکباره ،پاک میکنم ...

درونم گاهی نهیب میزند چرا اینو مینویسی؟چرا اینو میگی؟

و هِی پاک میکنم ....

مینویسمو مینویسمو مینویسم ....وسط نوشتن یادم میفته که ،حوصله ی جواب دادن به فلانی و فلانی و فلانی رو ندارم ...

هِی پاک میکنم....

کلافه میشوم و دوباره شروع میکنم به نوشتن ،و باز درونم میگوید :برای چه و برای که؟؟

هِی پاک میکنم....

وسوسه میشوم و نوشتن از سَر میگیرم و ندایی از درون میگوید :توانِ پاسخگویی داری در برابر آرایِ مخالف؟و ...

هِی پاک میکنم....

شاید هنوز زود است برای بیان یکسری حرفها و وقایع و.‌‌..

شاید باید اول یاد بگیریم که یک شنونده ی خوب باشیم ،بعد بپردازیم به حرفها و مسائل....

شنونده ای که مطالب و حرفها را بشنود و درک کند و بفهمد....

نه شنونده ای که صرفاً می شِنوَد تا جواب برگرداند....

شِنوَندگانی با بصیرت ....