تو مو می‌بینی و من پیچش مو!

یکی از بچه ها به من گفت: اون پرنده رو می‌بینی؟ چه نوع پرنده‌ایه؟
گفتم: نمیدونم که چه نوع پرنده‌ایه
او گفت: اون طرقه‌ی گلو قهوه‌ایه. پدرت هیچ‌ چی بهت یاد نداده!
درست برعکس این بود پدر به من گفته بود: اون پرنده رو می‌بینی؟ اسمش بلبل اسپنسره. خب، ایتالیایی‌ها به اون میگن کیوتو لاپیتیدا. پرتغالی‌ها به اون میگن بوم داپیدا. چینی‌ها به اون میگن چانگ-لانگ-ناه. می‌تونی اسم این پرنده رو به همه‌ی زبان‌های دنیا پیدا کنی اما این کارو که کردی هنوز هیچی درباره این پرنده نمی‌دونی! فقط اینو می‌دونی که مردم حاهای مختلف اسم این پرنده رو چی میگن. حالا بیا به این پرنده نگاه کنیم و ببینیم داره چکار می‌کنه.اینه که مهمه.
از همان آغاز به اختلاف بین دانستن نام و دانستن این که چکار می‌کند، پی بردم!
ص 24 کتاب همه ماجراهای ریچارد فاینمن

بعضی وقتا خیلی درگیر این مسئله میشم. درگیر اینکه آیا بازی ما در دنیای واقعی صرفا در بیشتر موارد صرفا بازی با کلمات هست یا نه ؟ اصلا اگر از بازی کلمات بگذریم آیا همه دیدگاه ما در دنیای بیرون شبیه هم دیگه هست؟ آیا حقیقت ثابتی وجود داره؟

در دنیای بیرون قطعا دیدگاه‌های مختلفی از یک چیز ثابت وجود داره. هر کدوم خواستگاه متفاوتی دارند و به نتیجه متفاوتی منجر میشن. چیزی در اینجا جالبه برخورد و برهم کنش این دیدگاه‌هاست. جایی که خیلی از نظرات و پرسپکتیوها میتونن خیلی تخصصی و بررسی شده باشند. خیلی از اونها بر پایه فرضیه یا اعتقادی تکیه زده باشند و بخشی از اون‌ها هم ساده و عادی به نظر برسن.

یک ساختمان رو در نظر بگیرید. وقتی که یک مهندس عمران واردش میشه به تعداد تیرآهن‌ها، نوع چینش آجرها و ایمنی‌اش دقت می‌کنه. اگر یک بنگایی(مشاور املاک) رو در نظر بگیرید: به سطح زیربنا، تعداد اتاق‌های خواب و ویو اون می‌پردازه. این درحالیه که خانم خونه به نوع آشپزخونه، بچه‌ها به فضای بازی ، جوون‌ به راه در رو و مکان‌های قایم کردن اشیای مخفی ، کارمند به نزدیک بودن به محل کارش، پولدار به زیبایی و امکاناتش ، تنگ‌دست به مقرون به صرفه بودن و....

حالا پدری رو در نظر بگیرید که میخواد خونه بخره! کدوم نظر خیلی مهمه و کدوم از اهمیت کمی برخورداره؟ چطوری برخورد کنه ؟ خواه یا ناخواه باید همه نظرها رو در نظر بگیره و زمین رو به چالش بکشه. ولی این به شخصیت و رفتار اون بستگی داره که کدوم نظر رو پر رنگ تر کنه!

ولی آیا واقعا قشنگ‌ترین دیدگاه وجود داره؟ این سوال مهمیه که به هر وجهی از اون فکر کنیم شاهراه‌های بزرگی باز میشن که بیشترشون بی‌جواب می‌مونن. اما فکر می‌کنم قشنگ‌ترین دیدگاه، اونیه که به پیچش‌های مو دقت می‌کنه؛ درمورد ویژگی‌های ریز و درشت اون اطلاعات کسب می‌کنه و «می‌شینه نگاه کنه ببیننه اون چکار می‌کنه»!