در این مکان انسانی میزیستد
وجود این افراد باعث سردردم میشود
قبل از آنکه وارد این بدبختی بزرگ نت ملی شویم یک سره در توییتر به سر میبردم و با سردرد وارد برنامه ی دیگری میشدم، قبل از نصب توییتر معتقد بودم"هر عقیده ای قابل احترام است" که بعد از خواندن توییت های هم وطن های عزیزم متوجه شدم هر عقیده ای قابل احترامی نیست.
توییتر فضای عجیبی دارد افراد انگشت شماری تکلیفشان با خودشان روشن است و افراد کثیری هستند که نه تنها تکلیفشان با خودشان روشن نیست بلکه تکلیفشان با بقیه افراد و کشور هم روشن نیست، در توییتر اکثرا سیاست مدار های قابلی هستند و کاملا میدانند که قدم بعدی سران مملکت ها چیست مثلا توییتی خوانده بودم که جنابی پیش بینی کرده بودند که این وضعیت با یک بمب اتم که در تاریخ یک بهمن از طرف آمریکا به ما برخورد میکند تمام میشود که من عمیقا امیدوارم ایشان شوخی کرده باشند چون نمیخواهم در ماه تولدم همچین کادو تولدی دریافت کنم و یا تعدادی طرفدار جدی تاکید میکنم (جدی) به تخت نشستن شاهزاده سرین هستند ، و افرادی دوست دارند یا خود شاه بشوند یا آرتیست های محبوبشان و پس اینکه دیدم گزینه ی انتخاب خود به عنوان شاه هست تصمیم گرفتم خود را کاندید کنم چرا که بنظر خود لایق هستم و کاملا توانایی مدیریت یک کشور را دارم نه؟

اول فکر میکردم این توییت شوخی است، اما بعد متوجه شدم جدی است؛ البته همچنان امیدوارم شوخی باشد

نمیدانم نویسندگان این توییت ها بعد از این اتفاقات قرار است در کدام جبهه بجنگند اما امیدوارم جبهه خود را حفظ کنند تا یکی از محبوب ترین تفریحات من که خواندن این ها و مسخره کردنشان هست همیشه برایم بمانند
پ.ن: حقیقتا حوصله ام سر رفته است و غیر خزعبل نویسی تفریح دیگری ندارم🙏🏻
به یاد پدرانی که آهنگها را اشتباه میخواندند
میخواست ایمیلش را چک کند، مهاجرت کرد!
متاسفم ویرگول عزیز!!