🎬 نقد سریال The Last of Us تا پایان فصل دوم

🎬 نقد سریال The Last of Us

✍️ نوشته: JavadReviews

🔴هشدار اسپویل!!

«The Last of Us» فقط یه سریال آخرالزمانی دیگه نیست؛ این سریال، ترکیبیه از بقا، رابطه انسانی، درد و انتخاب. دنیایی که توش زامبی‌ها خطرناک‌ان، ولی تصمیمات انسان‌ها ترسناک‌تر.

سریال پره از لحظات تلخ و نفس‌گیر؛ مثل سکانسی که زامبی‌ها با سرعت از زیر زمین هجوم میارن، یا مرگ شخصیت اصلی «جول» (با بازی پدرو پاسکال) که یکی از تلخ‌ترین و شوک‌برانگیزترین لحظات سریاله. این صحنه‌ها به خوبی احساس تماشاگر رو درگیر می‌کنن و نشون می‌دن که هیچ‌کس تو این دنیا امن نیست.

از نظر بازیگری، «پدرو پاسکال» کاملاً تو نقش جول جا افتاده؛ بازی‌اش عمیق، درون‌گرا و قابل لمس بود. در مورد «بلا رمزی» تو نقش الی، خیلیا تو فضای مجازی گفتن که از لحاظ شباهت و شخصیت‌پردازی با نسخه بازی فاصله داره. ولی از نگاه من که فقط سریال رو دیدم و بازی نکردم، مشکلی با بازی بلا نداشتم و ارتباطم رو باهاش برقرار کردم.

از لحاظ فضا‌سازی، سریال شاهکار بود. طراحی شهرهای ویران‌شده، رنگ‌های سرد، طبیعتی که برگشته و خرابه‌ها رو بلعیده، همه حس نابودی دنیا رو منتقل می‌کرد. موسیقی و تیتراژ آغازین سریال هم کاملاً ماندگار و هماهنگ با حال‌و‌هوای کلی بودن.

داستان با سرعتی متعادل روایت می‌شه؛ نه اونقدر کند که حوصله‌سربر باشه، نه اونقدر سریع که مخاطب جا بمونه. نکته جالب اینه که پایه‌ی علمی سریال — اینکه قارچ‌ها عامل این فاجعه‌ان — باعث میشه حس واقع‌گرایانه‌تری نسبت به بقیه سریال‌های زامبی‌محور داشته باشه. همین موضوع باعث درگیر شدن بیشتر بیننده می‌شه.

با تمام این نکات مثبت، سریال یه نقطه ضعف مهم داره: تعدد صحنه‌های مربوط به همجنس‌گرایی. تو فصل اول، داستان عاشقانه دو مرد (بیل و فرانک) و در فصل دوم، رابطه‌ی الی و دینا، برای بعضی از مخاطبان ایرانی ممکنه بیش از حد پررنگ یا خارج از فضای اصلی سریال به نظر بیاد. می‌شد این بخش‌ها رو کوتاه‌تر یا کمتر نشون داد تا تمرکز از روایت اصلی گرفته نشه.

---

✅ جمع‌بندی:

The Last of Us یکی از بهترین اقتباس‌های بازی به سریاله؛ سریالی با داستان قوی، بازی‌های درخشان، فضای ناب و موسیقی ماندگار. اگه دنبال یه سریال متفاوت و احساسی در دل دنیایی پر از تاریکی هستی، این سریال برات انتخاب خوبیه — فقط باید آماده‌ مواجهه با بعضی صحنه‌های خاص هم باشی.