نویسنده، دانشجوی ارشد جامعهشناسی
ما جیرهخورهای نظام
من یک مزدور جیرهخور نظامم. این اعتقادی ست که خیلیها اینجا درباره من دارند.
فلذا امروز میخواهم سکوت را بشکنم و برایتان بنویسم که مزدور جیرهخور بودن دقیقا چه شکلی ست.
ما جیرهخورها از نسخه پرو(Pro) ایران استفاده میکنیم. توی این نسخه، دلار هنوز هزار تومان است و سکه یک میلیون تومان، ولی حقوقمان ماهی ۱۰۰ میلیون تومان در ماه است.
این حقوق که میگویم، همان جیرهای هست که بخاطر طرفدار نظام بودن به ما میدهند. تازه این کف کار است. به ازای هر راهپیمایی که شرکت کنیم، ۱۰ میلیون تومان به حسابمان واریز میشود، علاوه بر این که یک سال سهمیه ساندیس رایگان برای خودمان و خانوادههایمان بهمان میدهند. همه اینهایی که میبینید میآیند راهپیمایی یا تشییع شهدا، پولشان قبل از اینکه بیایند برایشان پایا شده. به ازای هر پلاکارد یا چفیه یا سربند یا مصاحبه، پنج میلیون تومان اضافه هم میدهند. هرچی مرگ بر آمریکا و اسرائیل را محکمتر بدهید، ساندیس تازهتری میگیرید.
برای جیرهخور شدن زحمت زیادی لازم نیست بکشید. من خودم آخرین اقدامم برای جیرهخور شدن برمیگردد به کلاس هشتم متوسطه اول که رفتم فرم بسیج دانشآموزی پر کردم. تازه کارتش را هم هنوز بهم ندادند ولی ایران پرو برام فعال شده و خیلی راضیام.
برای این که ایران پرو برایتان فعال شود، باید فقط به نزدیکترین شعبه پایگاه بسیج محل یا مسجد مراجعه کنید. فرم بسیج را پر میکنید و نسخه ایران پرو برایتان فعال میشود. بعد هم با توجه به اینکه دیدار رهبری و راهپیمایی بروید، حقوقتان بیشتر میشود. ترجیحاً عکس پروفایلتان را هم عکس حاج قاسم یا رهبری بگذارید و توی بیو بنویسید جانم فدای رهبر.
خلاصه اینکه ما جیرهخورها خیلی خوشمان است. ما توی نسخه ایران پرو، هوای کاملا پاک تنفس میکنیم و آینده روشنی داریم و به هرجایی دلمان بخواهد میرسیم. یعنی ما تا لیسانس میگیریم راحت شغل خوب گیرمان میآید و فوری ازدواج میکنیم و انقدر شرایط اقتصادی مان خوب است و انقدر نظام آموزشی عالی است که میتوانیم دوتا دوتا بچه بیاوریم. از نظر روحی و روانی کاملا سالمیم و اگر یک ذره مریض بشویم، دولت همه هزینه درمانمان در بهترین بیمارستانها را میدهد. در یک نظام آموزشی مترقی و عالی هم درس خواندهایم.
برای همین است که ما جیرهخورهای سهمیهای اصلا درک نمیکنیم شما معمولیها چرا توی خیابان میریزید و اعتراض میکنید. آخر ما نه گرانی چشیدهایم نه ناامید شدهایم نسبت به شرایط کشور.
اینترنت را نگفتم که ما همیشه به آن دسترسی داریم؛ آن هم اینترنت فوق پرسرعت که حتی ژاپن و کره جنوبی هم در حسرت آنند و تازه هیچ سایتی هم فیلتر نیست. همه نرمافزارها و پیامرسانها و سایتها بازند، ولی ما خودمان چون بچههای خوبی هستیم، فقط سایت فارس و تسنیم و خامنهای داتآیآر را باز میکنیم و فقط از ایتا و سروش استفاده میکنیم و چون خیلی باشعوریم، سراغ آن محتواها و سایتهای بد و خاکبرسری نمیرویم.
یکی از تفریحات خانوادگی ما اختلاس است. ما خودمان از خودمان اختلاس میکنیم. همه قدرت مملکت هم دست ماست. رییسجمهور را ما انتخاب میکنیم و انتخابات را هم نمایشی برگزار میکنیم که دور هم بنشینیم رای بشماریم و غیبت کنیم. نرخ دلار ایران معمولی را ما تعیین میکنیم، سه قوه را ما کنترل میکنیم و خلاصه، خوشمان است که قدرت دست ماست و هرکاری بخواهیم توی این مملکت میکنیم.
اسلحه هم داریم. همه مسلح تردد میکنیم چون میتوانیم قانون را دور بزنیم. میتوانیم راحت با کلاشینکف ملت را توی خیابان به رگبار ببندیم؛ فقط نمیدانم چرا با اینکه همه تا دندان مسلحیم، بازهم تنها گیرمان میاندازند و مثل آرمان علیوردی و روحالله عجمیان، انقدر میزنندمان که بمیریم؛ یا مثل بعضی بچههای ناجا، تکهتکهمان میکنند. عجیب است واقعا! ما که مسلحیم!!!
ما همین تازگی کلی مسجد و بانک و حسینیه و ساختمانهای دولتی و خصوصی را آتش زدهایم و تخریب کردهایم که بیندازیم گردن مردم معترض و مظلومنمایی کنیم که مردم بیایند طرف ما و پول خسارات را هم خودمان میدهیم.
چندتایی از پلیسها و بسیجیها و پاسدارهایی از ما که شهید شدند را هم خودمان شهید کردیم. یعنی خودشان خواستند بروند که شهید شوند. مدیونید فکر کنید اینها نگران زن و بچهشان بودند. از خدای خودشان و خانوادههاشان بود که شهید شوند. هم رفتند بهشت، هم به خانوادهشان سهمیههای آنچنانی میدهند؛ مثلا بچههاشان حتی اگر روز کنکور توی خانه بگیرند بخوابند هم میتوانند رشته پزشکی دانشگاه تهران بیاورند. و معلوم است که هر آدم عاقلی بین سهمیه و پدر یا همسرش، سهمیه را انتخاب میکند!
جیرهخور نظام بودن خیلی خوب است خدایی. کاش همینطوری که شما فکر میکنید بود.
شما هم اگر جیرهخورید، تجربهتان را برایمان بنویسید.
تو با ارزشی دختر!
آقای رئیسی من را ببخش
راهیـاننـور✨