اینترنت پرو | از بازار سیاه تا بازار سفید

هیچ‌کس نمی‌تواند وجود فاصله‌ طبقاتی شدید در کشور را انکار کند. این فاصله‌ی طبقاتی را حتی می‌توان در اعضای یک خانواده و بین خواهر و برادرهایی که با هم بزرگ شده‌اند هم یافت. در خانواده‌ی خودم فقط سطح خودروهایی که ما سوار می‌شویم از یک خودروی پنج میلیاردی تا نداشتن هرگونه خودرو متفاوت است. درباره‌ی داشتن خانه و ملک و املاک هم وضعیت همین آش است و همین کاسه.

افسوس که دولت‌ها نه تنها توفیق چندانی در از بین بردن این فاصله‌ی طبقاتی نداشته‌اند، بلکه گاهی با یک تصمیم این شکاف و فاصله را بیشتر می‌کنند. از جمله این تصمیمات پدیده‌ی اینترنت پرو است. آن اویل که آمد و سر و صدا کرد رئیس قوه‌ی قضاییه به شکل‌گیری بازار سیاه اینترنت طبقاتی اعتراف و دستور داد که نهادهای نظارتی ورود کنند. پس از آن سازمان تنظیم مقررات گفت اینترنت پرو فقط برای کسب و کارهای مجاز است و عرضه‌ی خارج از این چارچوب تخلف است.

اما چندی بعد چیز دیگری عیان شد. به طوری که سایت زومیت در یاداشتی نوشت که یک مزون در محله‌ی زعفرانیه‌ی تهران با ۲۰۶ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام، در پُستی اعلام کرده که هر کس اینترنت پرو می‌خواهد تماس بگیرد. و جالب این‌که از هر نفر هم ۳ میلیون ۵۰۰ دستمزد می‌گرفته است. الکی که آدم نمی‌تواند در زعفرانیه مزون بزند. باید بتوانی از هر آب گل‌آلودی ماهی بگیری! باید صیّاد آب‌های گل‌آلود باشی!

گذشت و گذشت تا این‌که برای خیلی از مردم و از جمله خود بنده این پیامک آمد و گویا بازار سیاه فروش اینترنت پرو به بازار سفید تغییر رویکرد داد:

و حالا اختلاف نظر بین مردم درباره‌ی اینترنت پرو به اوج خود رسیده است. عده‌ای می‌گویند این اینترنت همان اینترنت فشل قبلی است که دارند به چند برابر قیمت به مردم همیشه در صحنه قالب می‌کنند. و عده‌ای از این اینترنت دفاع می‌کنند و می‌گویند دولت با این کار جلوی اینترنت ول و بازی که به حوادث تلخ دیماه انجامید را گرفته و فقط به کسانی اینترنت می‌دهد که امن هستند و هویت مشخصی دارند. و اما در پاسخ به عده‌ی دوم می‌توان گفت چگونه برخی از اشخاص دارای سیم‌کارت، ناامن و بی‌هویت تشخیص داده می‌شوند و بعضی نیز امن و باهویت؟ مگر این‌ افراد سیم‌کارت‌های خود را در یک کشور و با شرایط قانونی یکسان خریداری نکرده‌اند؟ چگونه می‌شود که برخی از سیم کارت‌ها سفید و برخی سیاه از آب در می‌آیند؟ چگونه می‌شود که برخی امن و برخی ناامن می‌شوند؟ و عده‌ای دیگر نیز حرف‌های تلخ‌تری می‌زنند که اینجا مجال نوشتن‌اش نیست. چون می‌ترسم کل یادداشت جیز شود!

اما سوالی که برای بنده مطرح است این است که آیا این کارها در شیپور تفرقه و چنددسته شدن مردم نمی‌دمد؟ آن هم در این شرایط که اهمیت اتحاد بین مردم از هر زمانی بیشتر است. اگر می‌شود به عده‌ای اینترنت پرو داد، چرا ساز و کار داشتن این اینترنت را با شرط و شروط و قید و قیود یکسانی برای همه‌ی مردم تامین نمی‌کنید؟ چرا باور نمی‌کنید که نان و جان خیلی از مردم به اینترنت وابسته است؟

نمی‌شود، نمی‌توانید یا نمی‌خواهید؟ چرا چیزی که دشمن به دنبالش است یعنی ایجاد اختلاف بین مردم ایران_ آن هم در این وضعیت که هم در جنگ نظامی هستیم و هم در جنگ اقتصادی_ را شما تصمیم‌سازان با تصمیم‌هایتان تسهیل می‌کنید؟ دوستان حواستان هست در زمین چه کسی بازی می‌کنید؟

لطف کنید برای مردمی که در این شرایط سخت و با وجود گرانی‌های افسارگسیخته‌ی کالاها و خدمات، کنار ایران ایستاده‌اند بیش از پیش احترام قائل شوید و هر جوری که می‌توانید هوایشان را داشته باشید.

پ.ن:

امیدوارم ویرگول این یادداشت را جیز نکرده و منتشر کند. چون چیزی به جز حرف دل مردم را ننوشتم. به کسی بی‌احترامی نکردم. و نه تنها اختلافی ایجاد نکردم، بلکه درصدد ایجاد وحدت بیشتر بین مردم و مسئولان بودم. متشکرم.