بچه‌ وسط خانواده‌ی Arkham

مقدمه

وقتی می‌خوان به سری بازی‌های Arkham اشاره کنن، میگن سه‌گانه‌ی Arkham. درحالیکه چهارتاست. این وسط، نسخه‌ی Origins مظلوم بوده و جزو سری حسابش نمی‌کنن. درسته که این نسخه رو استثنائاً راک‌استدی نساخته اما دی‌ان‌ای اون دقیقا با بقیه‌ی بازی‌ها یکیه. این نسخه از لحاظ داستانی کمی متفاوته و بتمن جوان و جاهل رو نشون میده و صداپیشه‌های اون هم فرق دارن ولی دلیلی برای نادیده گرفتنش وجود نداره. اینجا می‌خوام به تفاوت‌های اون اشاره کنم و اتفاقا از خوبی‌هاش نسبت به بقیه‌ی سری بگم.

بتمن بی‌اعصاب

همه‌جا پره از فیلم‌هاو انیمیشن‌ها و بازی‌ها از بتمنی که مدت‌هاست داره کارشو انجام میده و دیگه جای بهتر شدن نداره اما بتمن اینجا، هنوز جوونه و تازه کارشو شروع کرده. اون هنوز نمیتونه خشم خودشو کنترل کنه و انگیزه‌های اون متفاوته. اون بیشتر ازینکه بخواد برای مردم، نماد امید باشه، میخواد نماد ترس باشه برای تبهکارها. این بتمن از لحاظ بصری هم کمی متفاوته. اگه به اینترنت دسترسی داشتم، میگفتم ظاهرش دقیقا از چه کامیکی الهام گرفته شده ولی اسمش رو یادم نمیاد. صدای این بتمن هم دیگه کوین کنرویِ فقید نیست، بلکه یه صدای جوون‌تر جای اونو گرفته که اتفاقا به این بتمن بی‌اعصاب بیشتر میاد درحالیکه صدای کوین کنروی، ازش میان‌سالی و دانش می‌بارید.

ازین فرصت استفاده کنم و بگم که آقای راجر اسمیت، صداپیشه‌ی این بتمن، صداهایی مثل سونیک، اتزیو آدیتوره دا فیرنزه، کریس ردفیلد و شخصیت کِلَگِر توی سریال آرکین رو بر عهده داشته.

ملاقات با جوکر

از وقتی یادمه هرجا که داستانی بین بتمن و جوکر بود، اکثر اوقات اونا از قبل همدیگه رو می‌شناختن و داستان آشنایی اونا کمتر گفته شد. اینجا اونا به طرز عاشقانه‌ای همدیگه رو ملاقات می‌کنن و پیمان مبارزه‌ی ابدیشون رو با همدیگه می‌بندن. صدای جوکر جوان هم تروی بیکر خودمونه که ازون موقع تا الان، هر سال نامزد جایزه‌ی بهترین بازیگر توی مراسم گیم آواردز بوده (این یکی رو خودتون باید سرچ کنین چون تعداد نقش‌های معروفش از کل این مقاله طولانی‌تره.).

باس‌فایت

وقتی کسی Origins رو بازی کرده باشه، امکان نداره که از باس‌فایت‌های اون تعریف نکنه. شاید بزرگترین برتری این بازی به بقیه‌ی عناوین Arkham همین باشه. مبارزه با Bane و Deathstroke، جزو بهترین باس‌فایت‌های تاریخ حساب میشن و فراموش کردنشون غیرممکنه. با اینکه Arkham Knight از میان این چهارتا برام عزیزتره، باید بگم که متأسفانه باس‌فایت خوب نداشت.

کریسمس

داستان بازی توی شب کریسمس جریان داره و اتمسفر اون واقعا خاصه. برف میاد و همه خونشونن و تو داری بالای شهر گلاید می‌کنی. کلا هر نسخه از Arkham، به یه بهونه‌ای شهر بازی رو خلوت کرده تا مجبور نباشه آدم‌های عادی رو توی بازی بیاره. بهونه‌ی این نسخه واقعا جالب بود. هیچکس تو خیابون نیست چون کریسمسه و هرکی که هنوز تو خیابونه مجرمه. خیلی منطقیه.

موسیقی

وقتی داشتم راجع‌به تفاوت‌های این نسخه تحقیق می‌کردم، متوجه شدم که آهنگساز اون هم حتی متفاوته. اونا برای ساخت موسیقی حماسی‌تر و عصبانی‌تر، رفتن سراغ کریستوفر دریک که قبلاً روی موسیقی انیمیشن محبوب Batman: Under the Red Hood (دیدن اون با دوبله‌ی فارسی فوق‌العاد‌ش بشدت پیشنهاد میشه) کار کرده.

نتیجه‌گیری

عنوان Origins شاید بهترینِ این چهارگانه نباشه ولی قطعا چیزی از بقیشون کم نداره.

نمی‌دونم این الان نقد و بررسی بازی بود یا صرفا آشنایی با صداپیشه‌ها و کامیک و آهنگساز. بهرحال هر چهار نسخه رو به ترتیب تاریخ انتشار بازی کنین و چیزی رو از دست ندین.