60 روز دویدن: سختی‌های دایناسور بودن در ایران

دو پست درباره اینترنت نوشتم و هیچکدوم منتشر نشدن. توی هر دو حدودا 90درصد خود-سانسوری کرده بودم. همونطور که توی اون دو تا نوشتم همچنان گله‌ای از تیم ویرگول نیست. گله‌ها از جای دیگه‌ست.

اگر دارید میخونید، از سد فیلترینگ انسانی گذشتیم.

این وضعیت به نفع هیچکس نیست. من مینویسم و میگم، نه تخصصی، خیلی وقت‌ها نه حتی اصولی، بلکه عمدتا درددل‌وار و غرزنان. چون متخصص شبکه نیستم و هدف اول و اصلی‌م از نوشتن درباره این موضوع اینه که نبود اینترنت عادی‌انگاری نشه. حتی وقتی 2 ماه متوالیه که اگر به خارج نامه بنویسیم راحتتر از ایمیل زدنه؛ چون حریم هوایی هم باز شده اما اینترنت به امنیت کشور آسیب میزنه.

این روزها بواسطه دنبال کردن اخبار، زومیت و دیجیاتو رو بیشتر میخونم. تکنولوژی دنیا داره روند سریع و دیوانه‌وار خودش رو طی میکنه. شرکت‌های هوش مصنوعی توی آپدیت‌هاشون روی ایجنت‌محور بودن تمرکز کردن؛ پیامرسان فوق حرفه‌ای بله هم امروز قطعی نداشت.

از طرفی اخباری رو میخوندم که اسنپ‌چت خیلی از کارمندانش رو تعدیل کرده چون با ai میتونه بهینه‌تر کارش رو پیش ببره؛ همچنین دیجی‌کالا 200 نفر از کارمندانش رو به‌دلیل آسیب‌های وارده از جنگ تعدیل کرد.

مدیرعامل اپل هم بعد از 15 سال تغییر کرد و احتمالا دلیلش اینه که اپل بتونه از هوش مصنوعی توی محصولاتش بهتر استفاده کنه؛ و این منو یاد مدیرعامل ایرانسل انداخت که سه ماه پیش به دلایلی برکنار شد.

دیپ‌سیک، جی‌پی‌تی و کلاد آپدیت‌های رقابتی و بزرگی دادن که متاسفانه ما نمیتونیم توی بازوی هوش مصنوعی بله ازشون استفاده کنیم.

اینترنت‌پرو هم بصورت صنفی، به شرط ارائه اطلاعات هویتی، داره دسترس افراد بیشتری قرار میگیره که با تعرفه گیگی 40هزار تومن میتونید روزانه 2 گیگ از سایت‌های خارجی دیدن کنید. لازم به ذکر هست اینترنت‌پرو سیمکارت سفید نیست و همون اینترنت 6 ماه پیش خودمونه که با ارائه اطلاعات هویتی، گیگی 40 تومن و 2 گیگ سهیمه داره فروخته میشه. با ارائه اطلاعات هویتی. هر گیگ 40 هزار تومن. روزانه 2 گیگ سهمیه.

همین.