زن ها

زن‌ها

عشق‌شان را می‌بلعند،

مثل نانی خشک میان شبِ گرسنه.

عاشق‌شان را می‌زایند

با همان چهره‌ی بی‌پناه،

که روزی آفتاب در آغوشش خوابیده بود.

در بوی عطر و قصه

فراموش می‌شوند،

در آینه‌ی تاریکی نفس می‌کشند

و عشق‌های مرده‌شان را

هر شب در گورِ نم‌زده‌ی دل‌شان دفن می‌کنند.

اما صبح

با بوسه‌ای بی‌نام از خاک برمی‌خیزند

مثل گلِ خسته‌ای میان سنگ.

زن‌ها

تمام دوستت‌دارم‌های‌شان را

در دهان باد می‌ریزند

و خاموش می‌مانند،

خاموش…

در سکوتِ کبودِ جهان.

#شاهرخ_خیرخواه

#شاهرخ_خيرخواه۱۳۸۱باکو