لبخند باد

در آسمانی که درهایش رو به سکوت باز بود،

کلاغی خواب سپیده دیده بود،

پَر می‌زد میان ابرهای خیال

و آوازش بوی رهایی داشت.

به راهی از مه گرفتم،

در کوچه‌های خیسِ ناپیدا،

مستان خواب زمین بودند،

و خانه‌ها

همه به لبخندِ باد آغشته.

#شاهرخ_خیرخواه