واقعا داریم به کجا می‌ریم؟ :|

خرید‌های خونه‌ رو معمولا من انجام می‌دم و خیلی کم پیش میاد که خانمم خریدهای روزانه رو انجام بدن،

و الان که فکر می‌کنم می‌بینم شاید یکی دو سال باشه که میوه نخریدن،

البته تا قبل از امروز:

امروز مهمون داشتیم و ایشون رفته بودن برای مهمونی یه سری چیزها خریده بودن.

تعریف می‌کردن که رفتن میوه‌فروشی و دیدن که گلابی‌ها خیلی ارزونن،

پلاستیک رو بر می‌دارن و گلابی‌ها رو دست‌چین می‌کنن و مدام با خودشون می‌گن که چقدر این گلابی‌ها سفته و شاید ظاهرش برای مهمون خوب نباشه ولی می‌گن اشکال نداره فوقش خودمون می‌خوریم،

یک کیلو برمی‌دارن و میرن برای حساب کردنش.

ولی وقتی قیمت رو از فروشنده می‌شنون پلاستیک گلابی‌ها رو از فروشنده می‌گیرن و می‌رن گلابی‌ها رو خالی می‌کنن و پلاستیک رو هم می‌ذارن سر جاش!

چون فکر کرده بودن که هر کیلو گلابی ۱۳۰۰ تومنه در حالی که ۱۳۰۰۰ تومن بوده. :))

امروز کلی به این اتفاق خندیدیم،

ولی وقتی خوب فکر می‌کنم می‌بینم این داستان نکات آموزنده‌ی زیادی داره!

فردا درباره‌ی نکات آموزنده‌ش حرف می‌زنم. :)

(و فردا این پست رو گذاشتم:

)

ادریس میرویسی هستم. درباره‌ی زندگی، تفکر، دین و روان‌شناسی می‌نویسم.

در صورتی که این پست رو دوست داشتید، با دیگران به اشتراک بذاریدش.

اگه می‌خواین نوشته‌هام رو دنبال کنین عضو این کانال تلگرام بشین.

و اگه اهل اینستاگرام هستین، اونجا دنبالم کنین.