مدرسه آی مدرسه??‍♂️

سلام گلای تو خونه! ویرگولیای نمونه!

از اونجایی که قرنی بود هیچی ننوشته بودم و مغزم تار عنکبوت بسته بود گفتم بیام تجربه خویش را از یک روز مدرسه تعریف بنمایم و بعد به غار خویش (اتاق) پناه ببرم [:

ساعت 6 صبح:

از خواب برخیزیده

جلوی آینه رفته و به چهره نشاط بخش خویش نگاه نموده?

لقمه ای صبحانه کوفت نموده (این مرحله بستگی به وجود نان بربری در خانه دارد)

فرم مدرسه سرمه ای رنگ خود را می‌پوشد و به اینکه چقدر شبیه خر شرک شده میپندارد??

و در خفا به سوی ایستگاه اتوبوس قدم برمی‌دارد.

(در راه به دلیل وجود داشتن خویش فکر می‌کند)





کارت خود را شارژ نموده و بعد یه ربع وایسادن اتوبوس میاد که خب چشمتون روز بد نبینه یه مقدار جا نداره! (ولی ما به زور خودمونو میچپونیم! گودرت! )

به زور میپرم تو اتوبوس که تازه می‌فهمیم چه غلطی کردم!

چون چسبیدم به یه پیرزن نیمه فسیل که زل زده تو روحم?

*سکوت*

شما ترکیب بوی عرق و گرما و نگاه عمیق پیرزنو تصور کن خودت حالمو میفهمی?

صرفا جهت رها شدن از بند نگاه سوزان پیرزن یه ایستگاه زودتر پیاده شده و به سمت مدرسه یورتمه میروم??‍♀️

سر راه میرم سوپر مارکت همیشگی و با نگاه با فروشنده ارتباط برقرار میکنم:

نگاه فروشنده: میبینم باز مجبور شدی 6 صبح بیدار شی بدبخت فلک زده! درکت میکنم/:

نگاه من: دست رو دلم نذار که خونه/:

خلاصه! یک عدد تیتاپ جهت توشه راه خریده و وارد مدرسه میشود?

وارد حیاط مدرسه که شدم رفیق قدیمی و عهد دوغمو دیدم!

رضایی: خانما حواستون به کرونا هست؟ مقنعه هارو بکشین جلو بعد تن لش خویش را به کلاس انتقال دهید عزیزان??‍♂️

خلاصه ای از 6 ساعت کلاس:

5_ و در آخر بچه ها یه نموره با پروفایلاشون فرق داشتن! (هر روز بیشتر از دیروز به این تفاوت پی میبرم)

مثال:

اصلا به به! چه چه!

بعد کلاس با دوست گرام مث دوتا جنازه خسته رفتیم تو ایستگاه اتوبوس که ناگهان دوستم با آرنج کوبید تو پهلوم و گفت نگییییین نیگا پسره چه کراشههه?

برگشتم کراش جدید دوست گرامو ببینم که با این صحنه مواجه شدم:

(سوار اتوبوس شده و تا مقصد دوست خود را به خاطر دور شدن از کراش جذابش دلداری می‌دهیم)

خلاصه! خعلی خوش میگذره بمون جونه تو!

حاشیه: دیروز فیلم hippopotamus رو دیدم. فیلم مریضی بود. شما نبینین.(به تیتاپ خویش گاز می‌زند)

حاشیه به توان دو: اینم آخرین پست مسابقه دست انداز? (وِی خسته است زِ این مسابقه و زندگانی خویش)