از این گوه ترها هم خواهد شد.

صادق هدایت، نویسنده‌ای که هیچ‌گاه از بیان تلخی‌های جامعه پرهیز نکرد با جمله‌ی کوتاه اما تکان‌دهنده‌ی خود، پرده از حقیقتی عریان برداشت. او نه به فردی خاص بلکه به کلیت جامعه می‌تاخت به آن دسته از آدم‌هایی که در ظاهر آراسته و محترم‌اند، اما در باطن چیزی جز پوچی ریا و فساد ندارند.

وقتی می‌گوید «آسوده باشید، از این گوه‌ترها هم خواهد شد» منظورش کسانی است که ارزش‌های انسانی را به هیچ گرفته‌اند، کسانی که با نقاب روشنفکری یا دینداری، در عمل جز تباهی نمی‌آفرینند و با لبخندهای مصنوعی، زشتی‌های خود را پنهان می‌کنند.

هدایت بارها در نوشته‌هایش این طبقه را به باد انتقاد گرفته است:

سیاستمدارانی که جز دروغ نمی‌گویند،

روشنفکرنماهایی که تنها ادعا دارند

و مردمی که در برابر همه‌ی این زشتی‌ها سکوت می‌کنند.

این جمله در حقیقت یک هشدار است، هشدار به اینکه بدترین چیزها همیشه در بیرون نیستند، بلکه درون جامعه و در وجود انسان‌ها رشد می‌کنند.

کوه‌ها سخت‌اند، طوفان‌ها سهمگین‌اند، اما هیچ‌کدام به اندازه‌ی انسان ریاکار و پوچ خطرناک نیستند. هدایت می‌خواست نشان دهد که زشتی‌های انسانی می‌توانند از هر چیز بی‌ارزش و تحقیرآمیز هم فراتر بروند.

پس مخاطب اصلی این جمله همان آدم‌های زمانه‌ی او بودند که در ظاهر «آدم» بودند اما در عمل چیزی جز «بدتر از گو» نبودند. هدایت با زبان تند و بی‌پروا، خواننده را به چالش می‌کشید و می‌خواست او را به فکر فرو ببرد آیا ما نیز امروز جزو همان «بدترها» نیستیم!!؟