ستاره ها.

ستاره ها میسوزند. شعله ور میشوند، شعله؛ شعله؛ شعله. حفره های بی انتها میسوزند و میسوزند و زمانی وجود ندارد. سرکشیدن شعله های کوچک ابدیت است و تبدیل شدن به ذرات خاکستر سرگردان یکبار تپیدن در قفسه سینه‌. انفجار.

پرستنده ای برای آن حرارت ویرانگر نیست و همه چیز سر خم میکند. ذرات در فضای سرشار از خلا کشیده میشوند و ستایش میکنند.

*سلام. امیدوارم حالتون خوب باشه، هرچند که میدونم احتمالا خیلی هم خوب نیست. این شاید فقط پی نوشت نباشه، چون دلم میخواد -نیاز دارم- یکم حرف بزنم.

راستش، خودم میدونم چیزی که پست کردم چقدر بی ربط و مسخره‌ست. چند تا جمله مربوط و یه متن نصفه نیمه هم نوشته بودم، ولی فکر کردم احتمالا با منتشر کردنش فقط باعث بشم که شرایط مزخرف تر به نظر بیاد.

و؟ نیاز داشتم حرف بزنم، شاید چون اینجا تنها جاییه که باقی مونده. چند تا پاراگراف بالا رو مدت ها بود نگه داشته بودم تا با یه تصویر درست درمون و در یه شرایط «بی نقص» منتشرش کنم، چون فکر میکنم جزو بهترین چیز هاییه که نوشتم، ولی الآن برام مهم نیست. بذار فقط یه بهونه باشه برای صحبت کردن.

در نهایت، امیدوارم حالتون خوب باشه، مراقب خودتون باشید و نفرت کوری که خیلیا رو گرفته ازتون دور باشه.

با آرزوی روز های بهتر، حانیه.

پ.ن: این در ارتباط با همین پست نوشته شده.