ای آنکهدوستدارمت،اماندارمت،جایتهمیشهدردلمندردمیکند..
𝙇𝙤𝙫𝙚..
عشق چیز عجیبیست. میتواند مانند گردباد زندگی انسان را در یک چشم به هم زدن به نابودی بکشاند یا همچو بهار به آن رنگ و بویی تازه ببخشد. هرکسی نمیتواند معنای عمیق عشق را درک کند حتی خود من. از اخرین باری که عاشق شدم مدت بسیاری میگذرد. ان موقع ها با وجود او زندگی برایم پر از شادمانی بود. در واقع نمیدانستم که او باعث همه این شادی هاست. اما هنگامی که رفت تازه فهمیدم زندگی چقدر میتواند تیره و تار باشد. افراد زیادی به جای او امدند. برخی حتی میتوان گفت بهتر از او بودند اما هیچوقت جای خالی او پر نشد. حتی دگر خود او هم نمیتواند جای خالی اش را پر کند. تبدیل به خاطره شد آنکه فکر میکردم تا آخر عمر با من است و آن خاطره بین خروارها خاک گم و گور شد.
فقط بگو ای عشق قدیمی من ، برایت من شد؟
مطلبی دیگر از این انتشارات
سر
مطلبی دیگر از این انتشارات
امان از ما آدم ها!
مطلبی دیگر از این انتشارات
«خورشید وفا و ظفر» — شعری در ستایش عشق و وفاداری جاودانه