تمرین کنیم ببخشیم،،،،

کتاب تکه هایی ازیک کل منسجم که مدتی قبل ترند شده بود،برخلاف خیلی کتابهایی که دریک بازه زمانی استقبال میشود وفراموش می شوند(البته به نظر من)کتاب کاربردی وجالبی بود.لااقل گراهای خوبی درخیلی اززمینه ها به من داد.حس یک مشاور مکتوب...

درصفحه ۲۵۸ مطلب جالبی بودکه دوست داشتم به اشتراک بگذارم ،چون کمی تامل برانگیز است.

بایدبخشید.بایدخودمان رابرای تمام حماقت ها،انتخابهای تلخ وبرای تمام بدی هایی که انجام داده ایم ببخشیم .بخشش که آغازشود ادامه جاده دیده میشود.جاده ای که هنوز مسافرش هستیم وهنوز ادامه دارد.

بارگناه راکه برزمین بگذاریم ،قدمهایمان سبک ترمیشود.انسان ها تاهمیشه ادغامی ازانتخاب های تلخ،حماقت های عمیق وشرارت های وجودی هستند.بسیاری ازنقدهایی که ازدیگران میکنیم وبرچسب هایی که برآنها می گذاریم دقیقا همان چیزهایی است که در درون ماهم وجود داردودیدنش دردیگران مارا آزار می دهد.گاهی بایدتحملمان رابالا ببریم .یادمان نرودکه ماهم جزئی ازاین جریان زیبا هستیم .بر روی نقطه های تحملمان کارکنیم وبلندشویم .نفس عمیقی بکشیم ‌.هم خودمان راببخشیم وهم دیگران را .

خودتان رادوست داشته باشیداگرزخم خورده اید،بلندشوید وخاک هارابتکانید.هنوزدرجاده هستید.این زخمها به شماکمک میکند که تحملتان بالا برودودنیا راواقعی تر ببینید.دنیاشبیه هیچ فیلم تخیلی نیست.دنیا دقیقا شبیه ضربه هایی است که ما میخوریم.اگرضربه ها اجازه می دهند واقعیت روشن ترشودپس لازمه ادامه مسیرهستند.🌱

پونه مقیمی

کتاب