بهترین تلنگر را آنجایی میخوری که از دل تجربیات تلخ و شیرین زندگیت حاصل شده باشد... pro.azizi29@gmail.com
قطار زندگی!

و اما چند نکته:
۱. قطارِ تو مالِ خودِ توعه، نه کسِ دیگه!
- بعضی قطارها تیزپروازن(اما شاید ریلهاشون لرزون باشه!).
- بعضی آروم میرن (اما پنجرههاشون رو به طلوعِ آفتابه!).
- مهم اینه: "مسافرِ قطارِ خودت باش، نه تماشاچیِ قطارِ دیگران".
۲. ایستگاهها مهمتر از مقصدن!
- "رسیدن مهم نیست، چقدر چشمدل باز کردی توی مسیر مهمه" 🌄.
- گاهی توقفهای ناخواسته (مثلِ اشتباهات یا تأخیرها) ما رو به مناظری وصل میکنن که قرار نبود ببینیم!
۳."سریع رفتن ≠ زود رسیدن"... بعضیها با سرعتِ زیاد از خط خارج میشن!
- "آروم بودن ≠ عقب موندن"... گاهی قطارهای آهسته، مسافراشون رو بی دردسرتر میبرن!
۴. پس چکار کنیم؟
- پنجره رو باز کن، بذار نسیم زندگی پوستت رو نوازش کنه .
- با همسفرها گپ بزن— شاید یکی هممسیرِ توئه! 👥
- از تکانهای قطار نترس — اینها قسمتی از سفرِ جذابه!
حرف آخر:
قطارِ زندگی فقط یه بار از این مسیرِ منحصربهفرد رد میشه... پس همینجا، همین حالا رو قربونِ آینده نکن!
مطلبی دیگر از این انتشارات
یک عمر معمولی
مطلبی دیگر از این انتشارات
اما لیاقت نداشتم...
مطلبی دیگر از این انتشارات
یه مشت چرت و پرت یه دختر دبیرستانی