معنی شعر بود قدر تو افزون از ملایک فارسی نهم

معنی شعر بود قدر تو افزون از ملایک فارسی نهمنی شعر بود قدر تو افزون از ملایک
معنی شعر بود قدر تو افزون از ملایک فارسی نهمنی شعر بود قدر تو افزون از ملایک


دلی دیرم خریدار محبت *** کز او گرم است بازار محبت

دلی دارم که خریدار محبت است و بازار محبت به خاطر او رونق دارد.

لباسی دوختم بر قامت دل *** ز پود محنت و تار محبت

لباسی برای دل دوختم که پودش از رنج و تار آن از محبت است. (دل من ترکیبی از رنج و محبت است)

بود درد مو و درمانم از دوست *** بود وصل مو و هجرانم از دوست

درد و درمان من، وصل و هجران من، همه بخاطر وجود یار است

اگر قصابم از تن وا کره پوست *** جدا هرگز نگردد جانم از دوست

اگر قصاب پوست تن من را جدا کند، باز هم جانم از جان یار جدا نمی‌شود.

به قبرستان گذر کردم کم و بیش *** بدیدم قبر دولتمند و درویش

گاهی از قبرستان رد شده‌ام و قبر ثروتمند و فقیر را دیده‌ام.

نه درویش بی‌کفن در خاک رفته *** نه دولتمند برده یک کفن بیش

نه فقیری بدون کفن خاک شده است و نه ثروتمندی توانسته است بیش از یک کفن با خودش ببرد.

دلا، غافل ز سبحانی چه حاصل *** مطیع نفس شیطانی چه حاصل

ای دل غافل بودن از خداوند چه فایده دارد‌؟ از نفس خود و شیطان اطاعت می‌کنی، چه فایده دارد.

بود قدر تو افزون از ملایک *** تو قدر خود نمی‌دانی چه حاصل

ارزش تو از فرشتگان بیشتر است اما افسوس که تو قدر . ارزش خود را نمی‌دانی.

مکن کاری که بر پا، سنگت آیو *** جهان با این فراخی، تنگت آیو

کاری را انجام نده که تو را دچار سختی و مشکل کند و دنیا با این گستردگی برای تنگ و کوچک و ناراحت‌کننده باشد.

چو فردا نامه خوانان نامه خوانند *** تو وینی نامه خود، ننگت آیو

وقتی که فردا و در روز قیامت فرشتگان نامه اعمال تو را خواندند، تو از دیدن کار‌هایت خجالت‌زده می‌شوی.

معنی لغات شعر بود قدر تو افزون از ملایک:

قامت: قد و اندام

محنت: رنج

وصل: پیوستن

هجران: دوری

دولتمند: ثروتمند

درویش: فقیر

غافل: بی‌خبر

سبحان: پاک و منزه (یکی از نام‌های خدا)

مطیع: اطاعت‌کننده

نفس: حقیقت هر چیز - جان

ملایک: فرشته‌ها

فراخ: وسیع و پهناور

ننگ: حقارت و شرمساری

باباطاهر همدانی یا باباطاهر عریان، عارف و شاعر ایرانی بود که در اواخر قرن 4 و اواسط قرن 5 در ایران زندگی می‌کرد. علت داشتن لقب عریان برای این شاعر این بود که همه مسائل را بی‌پرده بیان می‌کرد.

باباطاهر عریان به دوبیتی‌هایش بسیار معروف است که در این شعر گزیده‌ای از دو بیتی‌های زیبای او را خواندیم. این شاعر بزرگ ایرانی، گاهی در شعرهایش از لهجه زیبای لری استفاده می‌کرد و دو بیتی‌ها و اشعار بسیاری از او با لهجه و گویش لری بر جا مانده است.


می‌خوای آموزش همه درس‌های فارسی را داشته باشی؟

کتاب فارسی ششم ابتدایی گاج را از دیجی کالا بخر

خرید کتاب